Wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 czerwca 2026 r., sygn. III SA/Łd 183/26

Podmiot wykonujący inne czynności związane z przewozem drogowym nie może uchylić się od kary pieniężnej za naruszenia określone w ustawie o transporcie drogowym, jeśli brak podstaw do zastosowania art. 92b i 92c. Kara w wysokości 40.000 zł jest uzasadniona.

Dnia 16 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Dębowska, Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi M. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 18 grudnia 2025 roku znak: BP.500.3.2025.0751.LD5 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego oddala skargę.

Uzasadnienie

III SA/Łd 183/26

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z 18 grudnia 2025 r. (znak: BP.500.3.2025.0751. LD5) Główny Inspektor Transportu Drogowego uchylił w całości decyzję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 9 grudnia 2024 r. (znak: WI.LD.8140.28.2024.V0137.KP-TD) i nałożył na M.S. prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą: Ax. M.S. karę pieniężną w wysokości 40.000 zł w związku z ujawnionymi naruszeniami. Jako podstawę prawną decyzji podano art. 4 pkt 22, art. 4 pkt 3, art. 5b ust. 2-4, art. 5c ust. 2, 3 i 4, art. 7a ust. 1-4 i 7, art. 14, art. 92a ust. 1, 3, 5 i 7, art. 92b ust. 1, art. 92c ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1539 ze zm.) [dalej: ustawa o transporcie drogowym], Ip. 1.1, Ip. 1.5, Ip. 5.1.1, Ip. 5.2.1, Ip. 5.2.3, Ip. 5.2.4, Ip. 5.7.3, Ip. 5.11.1, Ip. 6.3.8, Ip. 6.3.15 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 4, art. 6, art. 7, art. 8 i art. 9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.U. UE. L. z 2006 r. Nr 102, str. 1 ze zm.), art. 32 i art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego (Dz.U. UE. L. z 2014 r. Nr 60, str. 1 ze zm.) oraz art. 25 ust. 1,2, 5 i 6 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (tj.: Dz.U. z 2024 r. poz. 220).