Wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 maja 2022 r., sygn. II SA/Wa 3939/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Protokolant specjalista Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2022 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia naukowego oddala skargę

Uzasadnienie

1. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Rada Naukowa Instytutu [...] Uniwersytetu [...] w [...] (zwana dalej "Radą Naukową") uchwałą z [...] lipca 2020r. nr [...] odmówiła nadania B. K. (zwana dalej "Skarżącą") stopnia doktora habilitowanego w dziedzinie nauk [...]. Uchwałę podjęto w głosowaniu tajnym stosunkiem głosów: na 15 osób obecnych (z 17 uprawnionych do głosowania) oddano 14 głosów "za", 1 głos "wstrzymujący się". W podstawie prawnej powołano art. 18, art. 18a ust. 11 ustawy z 14 marca 2003r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz.U. z 2017r., poz. 1789 ze zm., zwana dalej "u.s.n.").

Z uzasadnienia uchwały wynika, że Rada Naukowa zapoznała się z dokumentacją postępowania habilitacyjnego (także przedstawioną przez Skarżącą; opiniami recenzentów na temat systematyczności pracy Skarżącej i Jej zaangażowania społecznego, dydaktycznego i organizacyjnego oraz zainteresowań badawczych (dydaktyka szkoły wyższej, kompetencje hermeneutyczne, nowy profesjonalizm nauczyciela, systemowy paradygmat), które są interesujące i ważne dla nauk o wychowaniu i praktyki edukacyjnej; wszystkimi sformułowanymi ocenami i opiniami zawartymi w uzasadnieniu uchwały Komisji habilitacyjnej (zwana dalej: "Komisją") oraz w protokole tej Komisji, w którym odnotowano opinie i argumenty członków Komisji podczas dyskusji). Rada Naukowa podtrzymała opinię Komisji, która uznała, że dorobek naukowy oraz osiągnięcia naukowe Skarżącej zatytułowane [...] jak i pozostała aktywność naukowa Skarżącej nie stanowią znacznego wkładu w rozwój dyscypliny naukowej pedagogika. Dorobku Skarżącej nie można uznać za znaczący wkład w rozwój pedagogiki, ze względu na niską jego jakość, a w szczególności: