Interpretacja indywidualna z dnia 10 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.325.2026.2.MM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 11 czerwca 2026 r. (data wpływu) oraz 16 czerwca 2026 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W lutym 2022 r. przyjechała Pani do Polski z Ukrainy w związku z wybuchem wojny i uzyskała Pani ochronę czasową ze statusem UKR. W lutym 2023 r. otrzymała Pani Kartę Polaka, od października 2023 r. podjęła Pani pierwsze zatrudnienie na terytorium Polski i pracuje Pani tutaj do chwili obecnej.

Do listopada 2024 r. przebywała Pani w Polsce na podstawie statusu UKR, w listopadzie 2024 r. otrzymała Pani zezwolenie na pobyt stały na podstawie posiadanej Karty Polaka.

Od dnia 1 kwietnia 2026 r. posiada Pani obywatelstwo polskie.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Do Polski przyjechała Pani dnia 26 lutego 2022 r.

Po przyjeździe do Polski - w dniu 26 lutego 2022 r. - Pani pobyt miał początkowo charakter tymczasowy i był związany z działaniami wojennymi na Ukrainie.

W toku pobytu w Polsce stopniowo przenosiła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski. Proces ten rozpoczął się po przyjeździe do Polski i był potwierdzony między innymi złożeniem wniosku o Kartę Polaka w dniu 13 września 2022 r. Następnie podjęła Pani pierwszą pracę w Polsce w październiku 2023 r.

Nie jest Pani w stanie wskazać jednego konkretnego dnia przeniesienia centrum interesów życiowych, ponieważ proces ten następował stopniowo.

Przyjazd do Polski w dniu 26 lutego 2022 r. nastąpił w związku z wybuchem wojny na Ukrainie oraz koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa sobie i rodzinie. Początkowo pobyt miał charakter tymczasowy.

W trakcie pobytu w Polsce stopniowo podejmowała Pani decyzję o związaniu swojej przyszłości z Polską. Najpóźniej w dniu 13 września 2022 r. podjęła Pani zamiar pozostania w Polsce na stałe, czego potwierdzeniem było złożenie wniosku o Kartę Polaka. Następnie kontynuowała Pani organizowanie życia rodzinnego i zawodowego w Polsce, a w październiku 2023 r. podjęła Pani pierwszą pracę na terytorium Polski.

Uważa Pani, że od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zwraca się Pani o potwierdzenie prawidłowej daty w ramach wydawanej interpretacji indywidualnej.

W żadnym z lat 2019,2020 i 2021 oraz w okresie od 1 stycznia 2022 r. do dnia przyjazdu do Polski nie przebywała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni.

Pani stałe miejsce zamieszkania:

·w 2019 r. Ukraina - (...),

·w 2020 r. Ukraina - (...),

·w 2021 r. Ukraina - (...),

·od 1 stycznia 2022 r. do dnia przyjazdu do Polski Ukraina - (...).

W latach 2019-2021 oraz do dnia przyjazdu do Polski Pani powiązania osobiste z Ukrainą obejmowały przede wszystkim miejsce zamieszkania (...) przy ul. (...). Mieszkała tam Pani wraz ze swoimi małoletnimi dziećmi: córką urodzoną w 2014 r. oraz córką urodzoną w 2019 r. Na Ukrainie znajdowała się również część Pani rodziny oraz Pani dotychczasowe centrum życia rodzinnego.

Pani mąż od 2019 r. pracował i przebywał na terytorium Polski. Po przyjeździe do Polski w dniu 26 lutego 2022 r. wraz z dziećmi dołączyła Pani do męża. Od tego momentu życie rodzinne zaczęło koncentrować się w Polsce, gdzie wspólnie zamieszkiwali Państwo jako rodzina.

Powiązania majątkowe z Ukrainą w latach 2019-2021 oraz od 1 stycznia 2022 r. do dnia przyjazdu do Polski to:

·miejsce zamieszkania (...) przy ul. (...),

·zatrudnienie na Ukrainie,

·kredyt bankowy,

·rachunek bankowy prowadzony na Ukrainie.

Powiązania majątkowe z Polską w latach 2019-2021 oraz od 1 stycznia 2022 r. do dnia przyjazdu do Polski: jedynym związkiem ekonomicznym z Polską była praca zarobkowa wykonywana przez Pani męża na terytorium Polski od 2019 r.

W latach 2019-2021 oraz do dnia przyjazdu do Polski nie prowadziła Pani szczególnej aktywności społecznej, politycznej, obywatelskiej ani kulturalnej ani w Polsce, ani na Ukrainie. W tym okresie koncentrowała się Pani przede wszystkim na życiu rodzinnym i wychowywaniu dzieci. W części tego okresu przebywała Pani na urlopie związanym z urodzeniem dziecka oraz sprawowała opiekę nad małoletnimi dziećmi.

W powyższym okresie do Polski przyjeżdżała Pani jedynie sporadycznie. Państwo, w którym zazwyczaj Pani przebywała to Ukraina.

Posiada Pani obywatelstwo Ukrainy oraz obywatelstwo polskie. Obywatelstwo polskie zostało nabyte z dniem 1 kwietnia 2026 r.

W dniu 13 września 2022 r. złożyła Pani wniosek o wydanie Karty Polaka.

Decyzja o przyznaniu Karty Polaka została wydana w dniu 7 lutego 2023 r.

Na podstawie posiadanej Karty Polaka uzyskała Pani następnie zezwolenie na pobyt stały, a w listopadzie 2024 r. otrzymała Pani kartę stałego pobytu.

Nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski przed przeprowadzką.

W latach 2019-2021 oraz od 1 stycznia 2022 r. do dnia przyjazdu do Polski Pani miejscem zamieszkania była wyłącznie Ukraina.

W latach 2019-2021 miejscem Pani zamieszkania dla celów podatkowych była Ukraina.

Od 1 stycznia 2022 r. do dnia przyjazdu do Polski miejscem Pani zamieszkania dla celów podatkowych była Ukraina.

Nie posiada Pani certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego przez właściwy organ administracji podatkowej Ukrainy.

Posiada Pani dokumenty potwierdzające Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na Ukrainie w latach 2019-2021 oraz do dnia przyjazdu do Polski, są to w szczególności:

–dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania (...),

–dokumenty dotyczące zatrudnienia na Ukrainie.

W razie potrzeby dokumenty te mogą zostać przedstawione na żądanie organu.

Nie korzystała Pani wcześniej, ani w całości, ani w części, z ulgi na powrót

Od października 2023 uzyskuje Pani dochody ze stosunku pracy. Nie uzyskuje Pani dochodów z umowy zlecenia, działalności gospodarczej, ani zasiłku macierzyńskiego.

Pytania

1.Czy w przedstawionej sytuacji przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.Od którego dokładnie roku podatkowego może Pani zastosować wskazaną ulgę?

3.Czy ma Pani prawo do dokonania korekty wcześniej złożonych deklaracji podatkowych za poprzednie lata podatkowe?

4.Przez jaki okres może Pani korzystać ze wskazanego zwolnienia podatkowego?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym, przysługuje Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ulga na powrót).

Przyjazd do Polski w lutym 2022 r. był związany z wybuchem wojny w Ukrainie. W tym okresie nie wykonywała Pani pracy w Polsce. Pracę w Polsce rozpoczęła Pani dopiero od października 2023 r., kiedy to rozpoczęła Pani faktyczne wykonywanie działalności zarobkowej i uzyskiwanie dochodów w Polsce.

W lutym 2023 r. uzyskała Pani Kartę Polaka, co potwierdza Pani powiązanie z Polską. W związku z powyższym uważa Pani, że spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót, ponieważ przeniesienie centrum interesów życiowych do Polski nastąpiło dopiero w 2023 r.

Pani zdaniem ulgę na powrót może Pani zastosować od roku podatkowego 2023.

Uważa Pani, że ma Pani prawo do dokonania korekty wcześniej złożonych deklaracji podatkowych za lata, w których przysługiwała Pani ulga na powrót, jeżeli nie została ona uwzględniona w pierwotnie złożonych zeznaniach podatkowych.

Według Pani może Pani korzystać z ulgi na powrót przez cztery kolejno następujące po sobie lata podatkowe, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a)ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b)z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c)z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d)z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1)w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2)podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a)trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b)okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3)podatnik:

a)posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b)miał miejsce zamieszkania:

–nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczony Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

–na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4)posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5)nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Jednak w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” muszą zostać spełnione wszystkie warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego istotne jest m.in., aby przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło po 31 grudnia 2021 r. oraz by w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W opisie zdarzenia wskazała Pani, że 26 lutego 2022 r. przyjechała Pani do Polski z Ukrainy. Pani mąż od 2019 r. pracował i przebywał na terytorium Polski. Po przyjeździe do Polski w dniu 26 lutego 2022 r. wraz z dziećmi dołączyła Pani do męża. Od tego momentu życie rodzinne zaczęło koncentrować się w Polsce, gdzie wspólnie zamieszkiwali Państwo jako rodzina. Uważa Pani, że od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Mając na uwadze powyższe okoliczności uznać należy, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Panią spełniony.

Dla skorzystania z ulgi na powrót konieczne jest również posiadanie przez podatnika Karty Polaka lub spełnienie jednego z pozostałych warunków wynikających z art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec literalnego brzmienia przepisów regulujących przedmiotowe zwolnienie, w przypadku tzw. „ulgi na powrót” powinniśmy mieć do czynienia z jedną z kategorii podatników „powracających” – tj. z podatnikiem, który we wcześniejszym okresie miał określone w lit. b miejsce zamieszkania lub posiada np. Kartę Polaka wymienioną w lit. a przepisu.

Z przedstawionych przez Panią okoliczności wynika, że w lutym 2022 r. przyjechała Pani do Polski z Ukrainy w związku z wybuchem wojny i uzyskała Pani ochronę czasową ze statusem UKR. W lutym 2023 r. otrzymała Pani Kartę Polaka. Nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski przed przeprowadzką. W latach 2019-2021 oraz od 1 stycznia 2022 r. do dnia przyjazdu do Polski Pani miejscem zamieszkania była wyłącznie Ukraina. Posiada Pani obywatelstwo Ukrainy oraz obywatelstwo polskie. Obywatelstwo polskie zostało nabyte z dniem 1 kwietnia 2026 r.

Zatem nie spełnia Pani warunku wskazanego w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. nie miała Pani miejsca zamieszkania:

–nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 2 ww. ustawy, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

–na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 2 ww. ustawy.

Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski nie posiadała Pani obywatelstwa polskiego (uzyskała je bowiem Pani dopiero 1 kwietnia 2026 r.), jak też obywatelstwa innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej, bowiem jak Pani wskazała – posiadała Pani obywatelstwo Ukrainy.

W Pani przypadku możliwość skorzystania z ulgi na powrót jest więc uwarunkowana posiadaniem Karty Polaka na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski.

Tymczasem z przedstawionych przez Panią okoliczności wynika, że do Polski przyjechała Pani w lutym 2022 r. W toku pobytu w Polsce stopniowo przenosiła Pani swoje centrum interesów życiowych do Polski. 13 września 2022 r. podjęła Pani zamiar pozostania w Polsce na stałe. Natomiast Kartę Polaka uzyskała Pani w lutym 2023 r.

Zatem w świetle przedstawionych przez Panią okoliczności nie spełniła Pani warunku wskazanego w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczącego posiadania Karty Polaka na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski.

Oznacza to, że nie przysługuje Pani prawo do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji – w związku z opisanym zdarzeniem – brak jest podstaw do składania korekt zeznań podatkowych za poprzednie lata podatkowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.