Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 23 lipca 2026 r., sygn. II SAB/Gl 57/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Aneta Majowska (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 lipca 2026 r. sprawy ze skargi V. T. (V. T.) na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE 1. stwierdza, że Wojewoda Śląski dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Wojewody Śląskiego do wydania aktu w sprawie, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz skarżącego 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 13 stycznia 2026 r. V. T.(dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Śląskiego w sprawie rozpatrzenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. W uzasadnieniu podał, że wniosek w sprawie został złożony w dniu 21 maja 2024 r. Wówczas Skarżący jako osoba niepełnoletnia był reprezentowany przez matkę. W dniu 8 grudnia 2025 r. Skarżący wniósł ponaglenie, na które organ nie udzielił odpowiedzi. Wskazał, że do dnia złożenia skargi organ nie zakończył postępowania. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wojewodę, zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w określonym terminie, wymierzenie organowi grzywny, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Do skargi przedłożył kserokopie wniosku i ponaglenia wraz z potwierdzeniem doręczenia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie oraz podał, iż w dniu 13 maja 2024 r. do organu wpłynął wniosek o udzielenie Skarżącemu - obywatelowi Ukrainy, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, natomiast w dniu 23 grudnia 2024 r. cudzoziemiec uzupełnił braki formalne, złożył odciski linii papilarnych i otrzymał pieczątkę do paszportu. Następnie w dniu 30 maja 2025 r. organ wezwał cudzoziemca, do przedłożenia RCA, zaświadczenia o dochodach, PIT-11 za rok 2022 i 2023 oraz zaświadczenia ZUS o wysokości odprowadzonych składek matki cudzoziemca, akt urodzenia cudzoziemca i zaświadczenie o uczęszczaniu do szkoły. W dniu 30 lipca 2025 r. cudzoziemiec uzupełnił wymagane dokumenty. W dniach 8 grudnia 2025 r. i 15 stycznia 2026 r. cudzoziemiec wniósł ponaglenia, które w oparciu o art. 100d ustawy z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 337 z późn. zm.), pozostawiono bez rozpoznania. W dniu 30 stycznia 2026 r. została wydana decyzja w sprawie. Po przywołaniu brzmienia art. 112a ustawy o cudzoziemcach, organ wskazał, że na mocy art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, bieg terminów na załatwienie spraw we wnioskowanym w sprawie zakresie, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu oraz wprowadzone zostało wyłączenie stosowania przepisów o bezczynności. Na mocy ostatniej nowelizacji, zawieszenie terminów przedłużono do dnia 4 marca 2026 r. Podkreślił, że przepisy te mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców. Na poparcie swojego stanowiska organ przywołał wybrane orzeczenia sądów administracyjnych. Tym samym, zdaniem Wojewody, bezzasadne pozostają zarzuty skargi, w szczególności zarzut bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. Wyjaśniając przyczynę przedłużonego procedowania organ zwrócił uwagę na: powiększającą się od kilku lat liczbę wniosków pobytowych, okres wprowadzonego stanu epidemii przekładający się na wzrost absencji chorobowej pracowników oraz powstanie zaległości m.in. w związku z zawieszeniem bezpośredniej obsługi petentów, a także na rozpoczęcie w dniu 24 lutego 2022 r. działań zbrojnych na obszarze Ukrainy, które spowodowały przydzielenie dodatkowych zadań służbowych pracownikom oraz rozszerzenie obowiązków w zakresie legalizacji pobytu cudzoziemców. Wszystkie te dodatkowe zadania, jak podkreślił, nie przyczyniły się do skrócenia czasu załatwienia spraw dotyczących legalizacji pobytu. Końcowo zaznaczył, że do Skarżącego ma zastosowanie art. 100c i art. 100d ww. ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy.