Postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 lipca 2026 r., sygn. II SA/Gl 304/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Aneta Majowska, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2026 r. sprawy ze skargi R sp. z o. o. w S. na uchwałę Rady Miasta Chorzów z dnia 18 grudnia 2025 r. nr XXV/297/2025 w przedmiocie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Pismem z 29 stycznia 2026 r. R. sp. z o.o. w S. (dalej jako skarżąca) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę nr XXV/297/2025 Rady Miasta Chorzów z 18 grudnia 2025 r. w sprawie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej na terenie położonym w rejonie ul. Piekarskiej i Leśnej w Chorzowie. Przedmiotową uchwałę zaskarżono w całości zarzucając jej naruszenie: art. 5 ust. 3 ustawy z 5 lipca 2018 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2021 r. poz. 1538 ze zm.) w związku z art. 70 ust. 2 ustawy z 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. B1688 ze zm.) poprzez wyrażenie zgody na planowaną inwestycję mieszkaniową, pomimo jej sprzeczności z obowiązującym na tym terenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego dla miasta Chorzów, z pominięciem potrzeb i możliwości rozwoju Miasta wynikających z ustaleń tego studium. Sprzeczność ta prowadzi do sprzeczności tej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co doprowadziło do zastosowania przepisów specustawy mieszkaniowej mającej charakter odstępstwa od zasad ogólnych w sytuacji gdy nie istniały jakiekolwiek przesłanki do podjęcia takiej decyzji; wskazano na naruszenie art. 7 ust. 4 specustawy mieszkaniowej poprzez podjęcie kwestionowanej uchwały bez wzięcia pod uwagę rzeczywistych potrzeb mieszkaniowych mieszkańców Miasta oraz wbrew analizie zapotrzebowania mieszkaniowego; przywołano naruszenie art. 6 ust. 1 i ust. 2 pkt. 5 spec ustawy mieszkaniowej poprzez wydanie spornej uchwały w oparciu o koncepcję urbanistyczno-architektoniczną przedłożoną przez inwestora, która nie uwzględnia charakteru zabudowy dzielnicy i nie wiąże przestrzennie planowanej inwestycji z terenami otaczającymi; naruszenie art.1 ust. 3 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej poprzez wykluczenie przy podejmowaniu kwestionowanej uchwały interesu publicznego lub co najmniej poprzez nadanie interesowi prywatnemu inwestora znaczenia nieporównywalnie większego niż interesowi publicznemu zmierzającemu do ochrony istniejącego stanu zagospodarowania okolicznego terenu; naruszenie art.1 ust. 3 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 2 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców oraz art. 2, art. 7 i art. 22 Konstytucji RP poprzez przekroczenie kompetencji jednostki samorządu terytorialnego i podjęcie spornej uchwały w celu bezprawnego ograniczenia zasady wolności wykonywania działalności gospodarczej poprzez ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej na terenie produkcyjnym oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem P/P,G w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości, na której skarżąca będzie prowadziła działalność gospodarczą.