Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 26 maja 2026 r., sygn. II SA/Wr 566/25
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Adam Habuda Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II w dniu 26 maja 2026 r. sprawy ze skargi A. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2025 r. nr SKO 4121.2.2025 w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzją z dnia 7 maja 2025 r. Nr SKO 4121.2.2025, podjętą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; dalej "K.p.a.") oraz art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.; dalej "u.p.z.p."), po rozpatrzeniu odwołania A. Ż. (dalej "strona skarżąca", "skarżący", "inwestor"), Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia 22 listopada 2024 r. Nr 592/2024 o odmowie ustalenia na rzecz skarżącego warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie wolno stojącej z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu, przewidzianej do realizacji we W. w rejonie ul. [...] (obręb M., działki nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]).
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ drugiej instancji, opisując przebieg postępowania pierwszoinstancyjnego, wskazał, że odmowa ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy jest w rozpatrywanej sprawie uzasadniona aczkolwiek z innego powodu niż wywiódł organ pierwszej instancji. W ocenie Kolegium przedstawione w zaskarżonej decyzji stanowisko o niedopuszczalności ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy z powodu niespełnienia warunku wskazanego w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., tj. niezgodności planowanej inwestycji z wynikami analizy urbanistycznej przejawiającej się w położeniu terenu planowanej inwestycji poza pasem zabudowy zlokalizowanej wzdłuż ul. [...], nie ma uzasadnienia normatywnego w przepisach u.p.z.p. Przywołując następnie przepisy art. 61 ust. 1 u.p.z.p. oraz § 3 i § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1588; dalej "rozp.plan."), organ drugiej instancji stwierdził, że wyznaczony przez Prezydenta obszar analizowany odpowiada wymogom § 3 rozp.plan. Obszar ten wyznaczono wokół działek budowlanych objętych wnioskiem. Szerokość frontu terenu objętego wnioskiem od strony drogi wewnętrznej (działka nr [...]) wynosi ok. 65 m, a więc przyjęta minimalna szerokość obszaru analizowanego powinna wynosić co najmniej 3 x 65 m, czyli ok. 195 m w każdą stronę od granic działek potencjalnego zainwestowania. Zatem obszar analizowany został wyznaczony w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działek objętych wnioskiem ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 m. Działki skrajne zostały ujęte w pełnych geodezyjnych granicach za wyjątkiem niezabudowanych działek drogowych, rowów melioracyjnych niezabudowanej działki nr [...]. Działki te nie mają bowiem wpływu na wyniki analizy urbanistycznej. Przy czym, jak zauważyło SKO, organ pierwszej instancji uznał, że uzasadnione jest powiększenie obszaru analizowanego, tak aby możliwe było uzyskanie pełnej wiedzy na temat kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu w całej jednostce osiedleńczej. Odległości granic obszaru analizowanego od granic terenu objętego wnioskiem wyniosły od ok. 200 m do ok. 550 m.
