Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 3 czerwca 2026 r., sygn. II SA/Wr 25/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Sędzia WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi M. H. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy D. oddala skargę w całości.

Uzasadnienie

Pismem z 08.12.2025 r. M. H. (dalej: skarżąca), działając przez pełnomocnika, wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy D. z [...].05.2014 r. nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy D. zmienioną uchwałą nr [...] Rady Gminy D. z [...].12.2022 r. w sprawie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy D. dla terenu położonego w obrębie W., o nazwie STUDIUM W. [...] oraz zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy D. dla terenu położonego w obrębie D., o nazwie STUDIUM D. [...].

W skardze wniesiono o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części tekstowej dotyczącej ustaleń (załącznik nr 3 do uchwały) obejmujących część B, ust. 2 jednostki 1.1 zatytułowanej Wytyczne projektowe, zlokalizowany w jednostce 1. Kierunki zmian w strukturze przestrzennej gminy oraz w przeznaczeniu terenów, tj. "dla wszystkich terenów wskazanych w studium dopuszcza się możliwość zachowania dotychczasowego przeznaczenia terenu zgodnego z aktualnymi miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego według stanu na dzień uchwalenia studium".

Formułując takiej treści żądanie skargi jej autor zarzucił Radzie Gminy naruszenie:

- art. 10 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2024 r., poz. 1130 ze zm.) - dalej jako: u.p.z.p. w zw. z art. 140 k.c. w zw. z art. 64 ust. 3 oraz art. 21 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez brak ustalenia dla działki skarżącej jednoznacznego kierunku zagospodarowania, gdyż skarżone ustalenie studium, jako wytyczna dla planów miejscowych, pozwala na ustalenie przeznaczenia niezgodnego z kierunkiem wyznaczonym w studium w części tekstowej i graficznej, tj. funkcji mieszkaniowej;