Interpretacja indywidualna z dnia 22 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-3.4012.326.2026.1.DS

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca zwraca się z prośbą o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej zwolnienia z podatku VAT przy sprzedaży udziału w prywatnej nieruchomości w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Nieruchomość rolna jest położona w Polsce, w (...), o pow. 0,3684 ha i jest zabudowana budynkiem mieszkalnym o pow. 80 metrów kwadratowych.

Nieruchomość tą na zasadach wspólności małżeńskiej nabyli w 1975 r. dziadkowie, a po ich śmierci, dzieci. Córka (…), która zmarła w 2000 r. Spadek po niej nabyli ojciec Wnioskodawcy, A.A. i bratanek B.B. w udziałach po 1/2. Po śmierci B.B. w 2010 r. spadek po nim nabył syn C.C. Ojciec Wnioskodawcy A.A. zmarł w 2014 r. a po nim spadek nabył Wnioskodawca, jego brat D.D. i siostra E.E. Wspólnie ze spadkobiercami Wnioskodawca zamierza sprzedać ww. nieruchomość firmie prowadzącej działalność gospodarczą jako majątek prywatny wraz z budynkiem. Nie było prowadzone postępowanie o dział spadku. Stan prawny przedmiotowej nieruchomości nie uległ zmianie. Z rejestru gruntów wynika, że działka ta stanowi grunty orne, pastwiska i tereny mieszkalne.

Nieruchomość wyżej opisana jest położona na obszarze, dla którego nie ma obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, dla przedmiotowej nieruchomości nie została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udział w wysokości 1/6 wyżej wymienionej zabudowanej nieruchomości, którą Wnioskodawca nabył w drodze spadku w 2014 r. Podatki Wnioskodawca płaci w Polsce.

Na podstawie sporządzonego aktu notarialnego w dniu 1 sierpnia 2024 r. została zawarta przedwstępna umowa sprzedaży, wspólnie z pozostałymi współwłaścicielami a firmą X wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, REGON (...).

Kupujący po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym, z wypisami z rejestru gruntów, zwłaszcza z charakterem użytków, i dostępem do drogi publicznej oraz z przepisami o kształtowaniu ustroju rolnego postanowił, że przyrzeczona umowa sprzedaży zostanie zrealizowana i ostatecznie podpisana po spełnieniu określonych warunków.

Zawarcia umowy sprzedaży działki numer 1 z obrębu (…) dla której Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą i która sąsiaduje z działką Wnioskodawcy i pozostałych współwłaścicieli numer 2 z obrębu (…). Uzyskania ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę dla wyżej wymienionych działek. Uzyskania ostatecznej decyzji na rozbiórkę budynku posadowionego na działce numer 2, która jest przedmiotem umowy przedwstępnej. Uzyskania ostatecznej decyzji o wyłączeniu całych działek 2 i 1 z obrębu (...) z produkcji rolnej co zostanie ujawnione na wypisach z rejestru gruntu.

Do uzyskania ww. decyzji Wnioskodawca i pozostali współwłaściciele upoważnili kupującego właściciela firmy X., który zgodnie z umową będzie uczestniczył w uzgodnieniach i wystąpi do (...) o uzyskanie ww. decyzji oraz poniesie koszty i opłaty z tym związane. Poza tym, Wnioskodawca i pozostali współwłaściciele upoważnili ww. do reprezentowania ich przed wszelkimi urzędami administracji państwowej i samorządowej a zwłaszcza Miejskim Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji (...) Spółką Gazownictwa Sp. z o.o., spółką Y. z siedzibą w (...), (...), (...) Wydziałem Ochrony środowiska, Delegaturą (...), (...) Biurem Geodezji i Katastru Delegatury w (...), (...) Wydziałem Architektury i Urbanistyki Delegatura w (...), we wszelkich sprawach związanych z uzyskaniem wszelkich pozwoleń, uzgodnień i opinii dotyczących działki, która jest przedmiotem umowy sprzedaży niezbędnych do zrealizowania zamierzonej inwestycji budowlanej przez kupującego.

Poza tym została wyrażona zgoda w umowie przedwstępnej przez współwłaścicieli na udzielanie dalszych pełnomocnictw przez kupującego na rzecz osób fizycznych lub prawnych.

Wnioskodawca nadmienia ponadto, że udział w nieruchomości jest wykorzystywany przez niego do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej oraz w rozumieniu art. 15 ust. 2 z dnia 11 marca 2004 o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54 poz. 535 ze zm.). Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest sprzedaż owoców i warzyw PKD 46.31 Z, które nie są uprawiane na tej nieruchomości i nigdy nie były. Nie była wykorzystywana do celów rolniczych i Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym.

Przedmiotowa czynność sprzedaży udziału w zabudowanej nieruchomości jest sprzedażą jednorazową i należy do majątku prywatnego.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie ponosił kosztów związanych z tą nieruchomością, nie odliczał VAT i nie amortyzował tej nieruchomości. Od pierwszego zasiedlenia minęły 2 lata na dzień sprzedaży jest to nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym. W związku z powyższym na podstawie art. 43 ust. 1 pkt. 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT sprzedaż ta będzie korzystała ze zwolnienia z podatku bez względu na wartość sprzedaży.

Pytanie

Czy sprzedając udział w opisanej nieruchomości Wnioskodawca zapłaci podatek VAT, czy transakcja będzie zwolniona?

Firma kupująca po uzyskaniu ostatecznych decyzji i spełnieniu warunków określonych w umowie przedwstępnej podpisze ostateczną umowę zakupu i czy w związku z tym zmieni się status nieruchomości, który należy opodatkować podatkiem VAT.

Pana stanowisko w sprawie

W związku z powyższym na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 tej ustawy Wnioskodawca nie zapłaci podatku VAT od sprzedaży udziału w zabudowanej nieruchomości. Będzie korzystał ze zwolnienia z podatku i w deklaracji VAT wykaże jako sprzedaż zwolnioną.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/12/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.):

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntów czy udziałów w nich) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów, co do zasady podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy czynność ta jest wykonywana odpłatnie (za wynagrodzeniem).

Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zdefiniowane zostały w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/12/WE:

Jednocześnie, w art. 2 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/12/WE wskazano, że:

W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/12/WE:

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziałów w nieruchomości, istotne jest, czy w celu ich sprzedaży, podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w (...) (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/12/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwana dalej: Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 535 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pan sprzedać udział w wysokości 1/6 zabudowanej nieruchomości rolnej położonej w Polsce, w (...), w dzielnicy (...) o pow. 0,3684 ha, zabudowanej budynkiem mieszkalnym o pow. 80 m². Nieruchomość tę nabył Pan w 2014 r. w spadku po ojcu. Wspólnie z pozostałymi spadkobiercami zamierza Pan sprzedać ww. nieruchomość firmie prowadzącej działalność gospodarczą. Nie było prowadzone postępowanie o dział spadku. Stan prawny przedmiotowej nieruchomości nie uległ zmianie. Z rejestru gruntów wynika, że działka ta stanowi grunty orne, pastwiska i tereny mieszkalne.

Na podstawie sporządzonego aktu notarialnego 1 sierpnia 2024 r. została zawarta przedwstępna umowa sprzedaży, wspólnie z pozostałymi współwłaścicielami a firmą X. Kupujący po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym, z wypisami z rejestru gruntów, zwłaszcza z charakterem użytków, i dostępem do drogi publicznej oraz z przepisami o kształtowaniu ustroju rolnego postanowił, że przyrzeczona umowa sprzedaży zostanie zrealizowana i ostatecznie podpisana po spełnieniu określonych warunków: zawarcia umowy sprzedaży działki numer 1 z obrębu (...), która sąsiaduje z działką Pana i pozostałych współwłaścicieli numer 2 z obrębu (...); uzyskania ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę dla wyżej wymienionych działek; uzyskania ostatecznej decyzji na rozbiórkę budynku posadowionego na działce numer 2, która jest przedmiotem umowy przedwstępnej; uzyskania ostatecznej decyzji o wyłączeniu całych działek 2 i 1 z obrębu (...) z produkcji rolnej co zostanie ujawnione na wypisach z rejestru gruntu.

Do uzyskania ww. decyzji upoważnił Pan wraz z pozostałymi współwłaścicielami kupującego, właściciela firmy X., który zgodnie z umową będzie uczestniczył w uzgodnieniach i wystąpi do (...) o uzyskanie ww. decyzji oraz poniesie koszty i opłaty z tym związane. Poza tym upoważnił Pan wraz z pozostałym współwłaścicielami, ww. do reprezentowania współwłaścicieli przed wszelkimi urzędami administracji państwowej i samorządowej we wszelkich sprawach związanych z uzyskaniem wszelkich pozwoleń, uzgodnień i opinii dotyczących działki, która jest przedmiotem umowy sprzedaży, niezbędnych do zrealizowania zamierzonej inwestycji budowlanej przez Kupującego. W umowie przedwstępnej przez współwłaścicieli została wyrażona zgoda na udzielanie dalszych pełnomocnictw przez kupującego na rzecz osób fizycznych lub prawnych.

Udział w nieruchomości jest wykorzystywany przez Pana do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Przedmiotem Pana działalności jest sprzedaż owoców i warzyw PKD 46.31 Z, które nie są uprawiane na tej nieruchomości i nigdy nie były. Nieruchomość nie była wykorzystywana do celów rolniczych i nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym.

Czynność sprzedaży udziału w zabudowanej nieruchomości jest sprzedażą jednorazową i należy do majątku prywatnego.

Nie prowadzi Pan działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie ponosił Pan kosztów związanych z tą nieruchomością, nie odliczał VAT i nie amortyzował tej nieruchomości. Od pierwszego zasiedlenia minęły 2 lata, na dzień sprzedaży jest to nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy planowana sprzedaż udziału w opisanej nieruchomości będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Odnosząc się do Pana wątpliwości w przedmiotowej sprawie w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w odniesieniu do planowanej sprzedaży udziałów w zabudowanej nieruchomości będzie Pan spełniał przesłanki do uznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług, w zakresie ww. czynności.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej - odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury - w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe ma miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją wykonano.

W analizowanej sprawie kluczowe znaczenie w kontekście uznania Pana za podatnika w związku ze sprzedażą udziału w opisanej nieruchomości ma fakt, że wykorzystywał Pan tę nieruchomość do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT w zakresie sprzedaży owoców i warzyw. Zatem planowana sprzedaż udziału w nieruchomości będzie stanowić sprzedaż majątku wykorzystywanego do prowadzenia działalności gospodarczej.

W tej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy jest składnik Pana majątku osobistego, a dostawa ta będzie stanowić realizację prawa do rozporządzania majątkiem prywatnym. Zaznaczenia bowiem wymaga, że ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomość nie stanowiła majątku związanego z działalnością gospodarczą, nie może ona służyć takiej działalności w całym okresie jej posiadania.

Wobec powyższego, sprzedaż przez Pana udziału w przedmiotowej nieruchomości - zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług - będzie dostawą dokonywaną w ramach działalności gospodarczej przez podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji, dostawa 1/6 udziału w opisanej nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana z zastosowaniem właściwej stawki podatku.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie zawartego w niej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów mogące mieć zastosowanie w przedmiotowej sprawie, a więc dot. zwolnienia od podatku dostawy budynków, budowli lub ich części, zostały określone w art. 43 ustawy.

I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest - co do zasady - zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy:

Zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków czy budowli, jeżeli w stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Należy również mieć na uwadze, że wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy:

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy - po spełnieniu określonych warunków - możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy staje się bezzasadne.

Jeżeli natomiast nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów - zarówno nieruchomości, jak i ruchomości - przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych - niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) - wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

• towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
• przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powołanych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W przedmiotowej sprawie należy również przywołać art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:

Z powołanego przepisu jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki lub budowle (bądź ich części) na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również zbycie gruntu będzie korzystało ze zwolnienia od podatku.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Aby ustalić, czy dla dostawy budynku znajdującego się na przedmiotowej działce znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć czy i kiedy miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynku posadowionego na nieruchomości.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem sprzedaży jest nieruchomość rolna zabudowana budynkiem mieszkalnym o pow. 80 m². Nieruchomość nabyli Pana dziadkowie w 1975 r. , Pan nabył swój udział w tej nieruchomości w 2014 r. Wskazał Pan, że nie ponosił kosztów związanych z tą nieruchomością, nie odliczał VAT i nie amortyzował Pan tej nieruchomości. Od pierwszego zasiedlenia ww. nieruchomości minęły 2 lata, na dzień sprzedaży jest to nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że dostawa budynku znajdującego się na działce nr 2 nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą ww. obiektu upłyną więcej niż 2 lata. W konsekwencji, dla transakcji sprzedaży przez Pana udziału w budynku zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem planowanej dostawy  podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki czy budowle bądź ich części na nim posadowione.

W związku z powyższym, w ww. przypadku również dostawa gruntu, na którym posadowiony jest ww. budynek mieszkalny, będzie zwolniona od podatku na podstawie wskazanego art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Z uwagi na fakt, że dostawa ww. nieruchomości (udziału 1/6 w działce gruntu oraz budynku) w powyższym przypadku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia od podatku tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej,

W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna dotyczy tylko Pana. Zatem zaznaczam, że niniejsza interpretacja nie wywiera skutków prawnych dla pozostałych współwłaścicieli opisanej nieruchomości.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 1 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.