Interpretacja indywidualna z dnia 23 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.297.2026.3.ASZ
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 2 lipca 2026 r. i 8 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, posiada Pan numer VAT UE. Przedmiotem Pana działalności gospodarczej jest zakup oraz sprzedaż używanych samochodów osobowych.
W ramach prowadzonej działalności nabywa Pan samochody używane za pośrednictwem platformy aukcyjnej A. Spółka prowadząca platformę posiada siedzibę w Niemczech oraz oddziały w różnych państwach członkowskich Unii Europejskiej.
Procedura zakupu pojazdu przebiega w następujący sposób.
Bierze Pan udział w aukcji internetowej i po wygraniu licytacji otrzymuje Pan fakturę pro forma wystawioną przez oddział A. właściwy dla kraju, w którym znajduje się pojazd. Faktura pro forma obejmuje całkowitą kwotę należną za daną transakcję, tj. cenę pojazdu oraz wszelkie dodatkowe opłaty związane z jego nabyciem, w szczególności opłatę aukcyjną, opłatę za obsługę dokumentów oraz opłatę za obsługę pojazdu.
Po uregulowaniu należności wynikającej z faktury pro forma otrzymuje Pan drogą elektroniczną dwie odrębne faktury.
Pierwsza faktura wystawiana jest przez oddział A., na terenie którego znajdował się pojazd. Faktura dokumentuje sprzedaż samochodu używanego i wystawiana jest w procedurze VAT-marża. Druga faktura wystawiana jest przez centralę A. z siedzibą w Niemczech. Faktura ta obejmuje opłatę aukcyjną, opłatę za obsługę dokumentów oraz opłatę za obsługę pojazdu i wystawiana jest bez podatku VAT z adnotacją „reverse charge”.
Obie faktury dotyczą tego samego pojazdu, co potwierdzają:
- identyczny numer zamówienia umieszczony na obu fakturach,
- numer VIN pojazdu wskazany na obu fakturach,
- ta sama data wystawienia dokumentów.
Numer zamówienia widniejący na obu fakturach jest również wskazany na fakturze pro forma wystawionej po zakończeniu aukcji.
Łączna wartość obu faktur odpowiada kwocie wynikającej z wygranej aukcji i wskazanej wcześniej na fakturze pro forma.
Wszystkie płatności realizowane są na ten sam rachunek bankowy prowadzony dla A. w Niemczech, niezależnie od kraju położenia pojazdu oraz kraju wystawienia faktury dokumentującej jego sprzedaż.
Nabyte pojazdy sprzedaje Pan następnie w procedurze szczególnej opodatkowania marży dla towarów używanych, o której mowa w art. 120 ustawy o podatku od towarów i usług.
Obecnie rozlicza Pan faktury wystawiane przez centralę A. za obsługę pojazdu, obsługę dokumentów oraz opłatę aukcyjną jako import usług. Wydatki te nie są uwzględniane przy ustalaniu marży dla potrzeb procedury VAT-marża, lecz są ujmowane odrębnie jako koszty prowadzonej działalności gospodarczej.
Powziął Pan jednak wątpliwość co do prawidłowości takiego sposobu rozliczania.
Opłaty za obsługę pojazdu, obsługę dokumentów oraz opłata aukcyjna są bezpośrednio związane z zakupem konkretnego samochodu i nie są usługami nabywanymi samodzielnie. Każda z tych opłat może zostać jednoznacznie przypisana do konkretnego pojazdu, ponieważ na fakturach znajduje się numer VIN pojazdu oraz numer zamówienia identyczny z numerem wskazanym na fakturze dokumentującej zakup samochodu.
Ponadto bez poniesienia wskazanych opłat nabycie pojazdu za pośrednictwem platformy A. nie byłoby możliwe. Opłaty te stanowią istotny element całkowitych kosztów ponoszonych przez Pana w związku z nabyciem pojazdu i są integralnie związane z konkretną transakcją zakupu.
W niektórych przypadkach łączna wartość opłaty aukcyjnej, opłaty za obsługę dokumentów oraz opłaty za obsługę pojazdu stanowi znaczną część całkowitego kosztu nabycia samochodu, co powoduje istotne różnice w wysokości marży podlegającej opodatkowaniu.
Jednocześnie wskazuje Pan, że pojazdy nabywane przez Pana są dokumentowane fakturami wystawianymi w procedurze VAT-marża. W związku z tym przy ich nabyciu nie przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przedmiotem niniejszego wniosku nie jest zatem prawo do odliczenia podatku VAT, lecz wyłącznie ustalenie, czy opłata aukcyjna, opłata za obsługę dokumentów oraz opłata za obsługę pojazdu powinny być uwzględniane przy określaniu kwoty nabycia pojazdu dla potrzeb obliczenia marży zgodnie z art. 120 ustawy o podatku od towarów i usług oraz czy wydatki te powinny zwiększać wartość towaru handlowego dla celów prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
W związku z powyższym powziął Pan wątpliwość, czy wskazane opłaty nie powinny być traktowane jako element kwoty nabycia konkretnego pojazdu dla potrzeb ustalenia marży w procedurze VAT- marża oraz odpowiednio ujmowane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jako element wartości zakupionego towaru handlowego.
Pytania
1.Czy opłaty za obsługę pojazdu, obsługę dokumentów oraz opłata aukcyjna, których poniesienie jest warunkiem nabycia konkretnego pojazdu za pośrednictwem platformy A. i które można jednoznacznie przypisać do tego pojazdu poprzez numer VIN oraz numer zamówienia, stanowią element kwoty nabycia, o której mowa w art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług, uwzględniany przy ustalaniu marży w procedurze opodatkowania marży dla towarów używanych?
2.Czy opłata aukcyjna, opłata za obsługę dokumentów oraz opłata za obsługę pojazdu, które ponoszę w bezpośrednim związku z nabyciem konkretnego samochodu przeznaczonego do dalszej odsprzedaży, powinny zostać ujęte w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 12 „Zakup towarów handlowych i materiałów podstawowych” jako element wartości zakupionego towaru handlowego, czy też powinny zostać ujęte w kolumnie 15 „Pozostałe wydatki”?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oznaczone we wniosku Nr 2. W zakresie pytania Nr 1 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem opłata aukcyjna, opłata za obsługę dokumentów oraz opłata za obsługę pojazdu powinny zostać ujęte w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 12 „Zakup towarów handlowych i materiałów podstawowych”.
Uważa Pan, że wydatki te pozostają w bezpośrednim i nierozerwalnym związku z nabyciem konkretnego samochodu przeznaczonego do dalszej odsprzedaży. Nie nabywa Pan tych usług jako odrębnych świadczeń, lecz ponosi Pan je wyłącznie w związku z zakupem konkretnego pojazdu. Bez poniesienia tych opłat zakup samochodu za pośrednictwem platformy A. nie byłby możliwy. Każdą z tych opłat może Pan jednoznacznie przypisać do konkretnego pojazdu, ponieważ zarówno na fakturze dokumentującej zakup samochodu, jak i na fakturze dokumentującej opłatę aukcyjną, opłatę za obsługę dokumentów oraz opłatę za obsługę pojazdu wskazane są ten sam numer VIN oraz ten sam numer zamówienia.
W Pana ocenie wydatki te stanowią element kosztu nabycia towaru handlowego, wobec czego powinny zwiększać jego wartość i zostać ujęte w kolumnie 12 podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a nie w kolumnie 15 jako pozostałe wydatki.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Koszty uzyskania przychodów
Stosownie do postanowień art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Z powyższego wynika, że przesłanką konieczną do zaliczenia określonego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest wykazanie związku przyczynowego pomiędzy poniesionym kosztem a uzyskanym przychodem, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Związek ten wykazać musi zarówno podatnik prowadzący księgi rachunkowe, jak i ten prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą.
Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
•został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik);
•jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;
•pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;
•poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów;
•został właściwie udokumentowany;
•nie może znajdować się w grupie wydatków, których - zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Wyrażenie "w celu osiągnięcia przychodu" zawarte w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością pomniejszają przychody. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodów musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tych przychodów, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Przez sformułowanie "w celu" należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot "celowości". Przy czym możliwe jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatku, który - racjonalnie oceniając - mógłby przyczynić się do powstania przychodów, czy ich zwiększenia, nawet jeżeli przychód faktycznie nie wystąpi.
W katalogu przepisu art. 23 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarto zakazu, ani jakiegokolwiek ograniczenia, co do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na opłatę aukcyjną, opłatę za obsługę dokumentów oraz opłatę za obsługę pojazdu, które ponosi Pan w związku z nabyciem pojazdu.
W myśl art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej «księgą», z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.
Szczegółowe zasady prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określa rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. 2025 r., poz. 1299).
Według § 2 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia, towarami są:
wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej.
W świetle § 2 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia, materiałami (surowcami) podstawowymi są:
materiały (surowce), które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją wyrobu gotowego; do materiałów (surowców) podstawowych zalicza się również materiały (surowce) stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania – puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi.
Materiałami pomocniczymi są natomiast materiały niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości (§ 3 pkt 1 lit. c) ww. rozporządzenia.
Zgodnie z § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia, cena zakupu oznacza:
cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększoną o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżoną o opusty i inne podobne obniżki, w przypadku zaś otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku – wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika.
Z kolei w myśl pkt 3 cytowanego powyżej paragrafu, przez cenę nabycia należy rozumieć:
cenę zakupu składnika majątku powiększoną o koszty uboczne związane z zakupem składników majątku do chwili złożenia w magazynie według ich cen zakupu, a w szczególności koszty transportu, załadunku i wyładunku oraz ubezpieczenia w drodze.
Zgodnie z § 10 rozporządzenia:
Wydatki poniesione na zakup materiałów (surowców) podstawowych i towarów handlowych oraz pozostałe wydatki są wpisywane do księgi według zasad potrącania kosztów uzyskania przychodów określonych w ustawie o podatku dochodowym.
Szczegółowe zasady dokonywania zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów zostały zawarte w załączniku Nr 1 do ww. rozporządzenia, stanowiącym objaśnienia do podatkowej księgi przychodów i rozchodów.
Jak wynika z pkt 10 objaśnień do podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zawartych w załączniku do ww. rozporządzenia:
Kolumna 12 jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów i towarów handlowych według cen zakupu. Podatnik prowadzący działalność kantorową w kolumnie tej wpisuje miesięczną wysokość zakupionych wartości dewizowych, wynikającą z ewidencji kupna i sprzedaży wartości dewizowych.
Natomiast z pkt 11 wynika, że:
Kolumna 13 jest przeznaczona do wpisywania kosztów ubocznych związanych z zakupem, np. kosztów dotyczących transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze.
Z kolei kolumna 15 jest przeznaczona do:
wpisywania pozostałych wydatków (poza wymienionymi w kolumnach 12–14), z wyjątkiem wydatków, których zgodnie z ustawą o podatku dochodowym nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów. W kolumnie tej wpisuje się w szczególności takie wydatki, jak: czynsz za lokal, opłatę za energię elektryczną, gaz, wodę, c.o., opłatę za telefon, zakup paliw, wydatki dotyczące remontów, amortyzację środków trwałych, składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe pracowników oraz wpłaty dokonywane do pracowniczych planów kapitałowych w części finansowanej przez pracodawcę, składki na ubezpieczenie wypadkowe pracowników, składki na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, wartość zakupionego wyposażenia, to jest rzeczowych składników majątku, związanych z wykonywaną działalnością, niezaliczonych, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, do środków trwałych.
Do wpisywania łącznej kwoty wysokości wydatków wykazanych w kolumnach 14 i 15 przeznaczona jest kolumna 16.
Z opisu wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, przedmiotem Pana działalności gospodarczej jest zakup oraz sprzedaż używanych samochodów osobowych.
Bierze Pan udział w aukcjach internetowych i po wygraniu licytacji otrzymuje Pan fakturę pro forma wystawioną przez oddział A. właściwy dla kraju, w którym znajduje się pojazd. Faktura pro forma obejmuje całkowitą kwotę należną za daną transakcję, tj. cenę pojazdu oraz wszelkie dodatkowe opłaty związane z jego nabyciem, w szczególności opłatę aukcyjną, opłatę za obsługę dokumentów oraz opłatę za obsługę pojazdu.
Po uregulowaniu należności wynikającej z faktury pro forma otrzymuje Pan drogą elektroniczną dwie odrębne faktury.
Opłaty za obsługę pojazdu, obsługę dokumentów oraz opłata aukcyjna są bezpośrednio związane z zakupem konkretnego samochodu i nie są usługami nabywanymi samodzielnie. Każda z tych opłat może zostać jednoznacznie przypisana do konkretnego pojazdu, ponieważ na fakturach znajduje się numer VIN pojazdu oraz numer zamówienia identyczny z numerem wskazanym na fakturze dokumentującej zakup samochodu.
Ponadto bez poniesienia wskazanych opłat nabycie pojazdu za pośrednictwem platformy A. nie byłoby możliwe. Opłaty te stanowią istotny element całkowitych kosztów ponoszonych przez Pana w związku z nabyciem pojazdu i są integralnie związane z konkretną transakcją zakupu.
Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa, należy stwierdzić, że wydatki ponoszone w związku z zakupem samochodu na aukcji internetowej, tj. opłata aukcyjna, opłata za obsługę dokumentów oraz opłata za obsługę pojazdu, pozostają w bezpośrednim związku z nabyciem konkretnego samochodu. Jak wskazał Pan w opisie sprawy, wydatki te nie są ponoszone odrębnie ani niezależnie od zakupu pojazdu, lecz są związane z konkretną transakcją nabycia samochodu przeznaczonego do dalszej odsprzedaży.
Wydatki te stanowią element kosztów związanych z nabyciem towaru handlowego, jakim jest samochód, ponieważ ich poniesienie jest niezbędne do przeprowadzenia transakcji zakupu konkretnego pojazdu. Tym samym, mając na uwadze ich ścisły związek z nabyciem określonego towaru handlowego, należy uznać, że powinny zostać uwzględnione przy ustalaniu wartości zakupu tego towaru.
Zgodnie z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2025 r. poz. 1299), przez cenę zakupu rozumie się cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podlegający odliczeniu podatek od towarów i usług, a przy imporcie powiększoną o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe. Natomiast stosownie do § 10 ust. 1 pkt 12 tego rozporządzenia, w kolumnie 12 podatkowej księgi przychodów i rozchodów ujmuje się zakup towarów handlowych i materiałów według cen zakupu.
Ponieważ wskazane wydatki są nierozerwalnie związane z nabyciem konkretnego samochodu i warunkują jego zakup, stanowią element ceny zakupu towaru handlowego. W konsekwencji, jeżeli zostały poniesione i są właściwie udokumentowane, powinny zostać ujęte w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w kolumnie 12 „Zakup towarów handlowych i materiałów według cen zakupu”. zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2025 r. poz. 1299).
Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
