tematy:

Interpretacja indywidualna z dnia 23 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4010.197.2026.2.PK

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący powstawania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Uzupełnili go Państwo pismem z 14 czerwca 2026 r. (wpływ 23 czerwca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób prawnych według stawki właściwej dla małego podatnika. Spółka prowadzi działalność w obszarze głównie produkcji audiowizualnej oraz świadczy usługi profesjonalne na rzecz kontrahentów krajowych i zagranicznych.

Struktura kapitałowa Spółki obejmuje dwóch wspólników:

Wspólnik większościowy posiada 70% udziałów i pełni jednocześnie funkcję prezesa zarządu na podstawie powołania (art. 201 § 4 KSH).
Drugi wspólnik posiada 30% udziałów i jest pełnomocnikiem ustanowionym do zawierania w imieniu Spółki umów cywilnoprawnych z prezesem zarządu (art. 210 § 1 KSH).

Spółka realizuje kontrakty na rzecz kontrahentów zagranicznych. Wykonanie tych kontraktów wymaga osobistego zaangażowania prezesa zarządu w ramach prowadzenia spraw Spółki.

Czynności prezesa obejmują zarówno reprezentację i administrację, jak i osobisty udział w realizacji zawartych przez Spółkę kontraktów.

Z tytułu pełnienia funkcji prezesa zarządu wspólnik większościowy otrzymuje wynagrodzenie ustalone uchwałą zgromadzenia wspólników na podstawie art. 203¹ KSH. Wysokość wynagrodzenia została ustalona z uwzględnieniem całokształtu czynności wykonywanych przez prezesa w ramach prowadzenia spraw Spółki, w tym czynności związanych z realizacją zawartych przez Spółkę kontraktów.

Środki Spółki pozostające po wypłacie wynagrodzeń są wykorzystywane na bieżącą działalność operacyjną oraz inwestycje rozwojowe Spółki.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym po stronie Spółki powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych lub częściowo nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym po stronie Spółki nie powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych ani częściowo nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 201 § 1 KSH, zarząd prowadzi sprawy spółki i ją reprezentuje. Zakres prowadzenia spraw spółki obejmuje wszystkie czynności niezbędne do realizacji jej działalności, co w przypadku spółek o niewielkiej skali obejmuje również osobiste zaangażowanie członków zarządu w realizację kontraktów Spółki. Powyższe znajduje szczególne uzasadnienie w spółkach mikro, w których członkowie zarządu z konieczności pełnią funkcje multidyscyplinarne.

Dla oceny powstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń istotne jest, czy wynagrodzenie wypłacane członkowi zarządu stanowi ekwiwalent jego pracy na rzecz Spółki. Ocena ta powinna być dokonywana w odniesieniu do wartości świadczonej pracy, nie zaś w odniesieniu do wysokości przychodów osiąganych przez Spółkę z poszczególnych kontraktów. Wysokość przychodów Spółki zależy bowiem od wielu czynników niezwiązanych bezpośrednio z wkładem pracy zarządu - w tym od warunków rynkowych, charakteru kontraktów, dostępnych zasobów Spółki oraz innych okoliczności biznesowych. Wynagrodzenie członka zarządu ustalone z uwzględnieniem wartości czynności wykonywanych w ramach prowadzenia spraw Spółki stanowi właściwy ekwiwalent jego pracy.

Niezależnie od powyższego, zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w przypadku gdy członek zarządu spółki kapitałowej jest jednocześnie jej wspólnikiem, korzyść ekonomiczna z tytułu jego pracy na rzecz Spółki nie stanowi nieodpłatnego świadczenia. Wspólnik-prezes uzyskuje bowiem ekwiwalent swojej pracy w postaci prawa do udziału w zyskach Spółki oraz wzrostu wartości posiadanych udziałów.

W opisanym stanie faktycznym wspólnik większościowy faktycznie otrzymuje wynagrodzenie z tytułu powołania. Sytuacja Wnioskodawcy jest zatem korzystniejsza niż w przypadkach, w których członkowie zarządu pełnią funkcje całkowicie nieodpłatnie. Skoro nawet w sytuacji całkowitego braku wynagrodzenia organy podatkowe nie stwierdzają powstania przychodu z nieodpłatnych świadczeń po stronie spółki - gdy członek zarządu jest jednocześnie wspólnikiem - to tym bardziej taki przychód nie powinien powstawać w sytuacji, gdy wynagrodzenie jest faktycznie wypłacane.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy o braku powstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w opisanym stanie faktycznym znajduje pełne uzasadnienie w obowiązujących przepisach oraz utrwalonej linii interpretacyjnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa CIT”), nie zawiera ogólnej definicji przychodu. Otwarty katalog przysporzeń majątkowych, stanowiących przychody podatkowe zawiera art. 12 ust. 1 tej ustawy. Wśród rodzajów przychodów ustawodawca wyszczególnił m.in. przychód z tytułu tzw. nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:

wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie;

Ustawa CIT nie precyzuje, co należy rozumieć przez „nieodpłatne świadczenie”. Jednakże dla celów podatkowych, za nieodpłatne świadczenia należy przyjmować te wszystkie zdarzenia prawne oraz gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy.

Zatem, aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe.

Dla celów podatkowych za nieodpłatne świadczenia należy przyjmować te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Warunkiem uznania nieodpłatnego świadczenia za przychód - co wynika z literalnego brzmienia art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT - jest jego otrzymanie przez podatnika. Aby mówić o otrzymaniu świadczenia przez świadczeniobiorcę, świadczeniodawca musi wyrazić pozytywną wolę tego świadczenia poprzez zobowiązanie się do jego spełnienia. Nie wystarczy samo zawarcie umowy o nieodpłatne świadczenie, lecz konieczne jest jej wykonanie. Każdą więc sytuację i każde tego rodzaju zdarzenie gospodarcze należy rozpatrywać i oceniać indywidualnie jako konkretny przypadek z uwzględnieniem okoliczności faktycznych badanej sprawy.

Stanowiąc o wartości nieodpłatnych świadczeń jako o przychodzie kształtującym podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym, ustawodawca nie sprecyzował bliżej tego, co należy rozumieć przez nieodpłatne świadczenia, ograniczając się jedynie do wskazania sposobu i kryteriów ustalania ich wartości (art. 12 ust. 5 i ust. 6 ustawy CIT).

Zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy CIT:

Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.

Natomiast art. 12 ust. 6 ustawy CIT mówi, że:

Wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;

4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Z tego właśnie względu pojęcie „świadczenia” należy rozpatrywać z punktu widzenia zobowiązaniowego. Dla celów podatkowych nie ma znaczenia nazwanie umowy nieodpłatną, lecz jej charakter, tzn. czy rzeczywiście dotyczy otrzymania przez podatnika nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z art. 710 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795, dalej: „KC”):

Przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Z kolei art. 713 KC stanowi, że:

Biorący do używania ponosi zwykłe koszty utrzymania rzeczy użyczonej. Jeżeli poczynił inne wydatki lub nakłady na rzecz, stosuje się odpowiednio przepisy o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia.

Powstanie przychodu ze świadczeń nieodpłatnych należy rozważyć zawsze wtedy, gdy podatnik podatku dochodowego od osób prawnych otrzymuje, bez obowiązku świadczenia wzajemnego, rzeczy lub prawa, bądź inne świadczenia lub też możliwość korzystania z rzeczy lub praw (w szczególności ze środków pieniężnych).

Tak więc, co do zasady, skutkiem zawarcia umowy użyczenia na gruncie ustawy o CIT jest uzyskanie przez biorącego w użyczenie przychodu w postaci nieodpłatnego świadczenia.

Jak wynika z powołanego wyżej art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, wyłączenie nieodpłatnego świadczenia otrzymanego przez podatnika z kategorii przychodów, uzależnione jest od kumulatywnego spełnienia następujących przesłanek:

świadczenie zostało otrzymane od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków,
jest ono związane z używaniem środków trwałych otrzymanych w nieodpłatny zarząd lub używanie,
świadczeniobiorcą jest samorządowa spółka budżetowa lub spółka użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostki samorządu terytorialnego lub ich związków.

Z mocy wyłączenia zawartego w ww. przepisie, nie podlegają zaliczeniu do przychodu nieodpłatne świadczenia związane z używaniem środków trwałych w nieodpłatny zarząd lub używanie. Zakres podmiotowy wyłączenia obejmuje m.in. spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków. W zakresie przedmiotowym wyłączenie to dotyczy jedynie świadczeń związanych z używaniem środków trwałych wykorzystywanych przez otrzymującego, otrzymanych w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Z wniosku wynika, że Spółka realizuje kontrakty na rzecz kontrahentów zagranicznych. Wykonanie tych kontraktów wymaga osobistego zaangażowania prezesa zarządu w ramach prowadzenia spraw Spółki. Czynności prezesa obejmują zarówno reprezentację i administrację, jak i osobisty udział w realizacji zawartych przez Spółkę kontraktów.

Struktura kapitałowa Spółki obejmuje dwóch wspólników:

Wspólnik większościowy posiada 70% udziałów i pełni jednocześnie funkcję prezesa zarządu na podstawie powołania (art. 201 § 4 KSH).
Drugi wspólnik posiada 30% udziałów i jest pełnomocnikiem ustanowionym do zawierania w imieniu Spółki umów cywilnoprawnych z prezesem zarządu (art. 210 § 1 KSH).

Państwa wątpliwości dotyczą, czy po stronie Spółki powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych lub częściowo nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT.

Państwa zdaniem, w opisanej sytuacji nie powstaje przychód z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT.

Jak już wspomniano wyżej, aby można było określone świadczenie zaliczyć do kategorii świadczeń nieodpłatnych stanowiących źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, w świetle art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, musi dojść do stosunku prawnego, w wyniku którego jeden podmiot dokonuje określonego świadczenia, drugi natomiast to świadczenie otrzymuje nieodpłatnie, zwiększając w ten sposób swoje przychody podatkowe.

Tymczasem w Państwa przypadku Prezes za wykonywanie swoich obowiązków otrzymuje wynagrodzenie, ustalone co do jego wysokości z uwzględnieniem całokształtu wykonywanych czynności, w tym czynności związanych z realizacją kontraktów Spółki.

Podsumowując, w opisanej sprawie nie powstaje przychód z tytułu nieodpłatnych lub częściowo nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT.

Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia .

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zobacz także