Interpretacja indywidualna z dnia 28 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.206.2026.3.ASZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 29 maja 2026 r. (data wpływu 2 czerwca 2026 r.) i z 1 lipca 2026 r. (data wpływu 2 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani wraz z mężem od 2022 r. rodziną zastępczą dla Pani wnuczki (obecnie 6 lat) oraz od 2025 r. pełnicie Państwo funkcję jej opiekuna prawnego na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych wydanych w dniu 9 lipca 2025 r. Nie posiadacie Państwo innych dzieci, na które korzystacie z ulgi prorodzinnej. Dochody Pani i męża przekraczają 112.000 zł rocznie.

W styczniu 2026 r. zostało wydane orzeczenie o niepełnosprawności dziecka, na podstawie wniosku złożonego w listopadzie 2025 r. W orzeczeniu wskazano, że niepełnosprawność Pani wnuczki istnieje od wczesnego dzieciństwa.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W uzupełnieniu wniosku z 2 czerwca 2026 r. wyjaśniła Pani, że:

Pani wraz z mężem od 2022 r. jest rodziną zastępczą dla Pani wnuczki …., a jej opiekunem prawnym od 9 lipca 2025 r., kiedy orzeczenie sądu stało się prawomocne.

13 stycznia 2026 r. na podstawie wniosku z 19 listopada 2025 r. Powiatowy Zespół do spraw orzekania o Niepełnosprawności z siedzibą ….. zaliczył Pani wnuczkę …. do osób niepełnosprawnych. Komisja stwierdziła, że niepełnosprawność datuje się od wczesnego dzieciństwa. Wnuczka pozostaje na utrzymaniu Pani i męża. Jej dochody to renta rodzinna i zasiłek pielęgnacyjny. Dochody z tytułu renty rodzinnej w poszczególnych latach 2022-2025 nie przekraczały dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1340) w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Wobec Pani wnuczki nie miały zastosowania przepisy art. 30c (opodatkowanie dochodu z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń. Nie miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W okresie, którego dotyczy przedmiotowy wniosek wykonywała Pani władzę rodzicielską względem małoletniej wnuczki.

Podlega Pani i w latach 2022-2025 podlegała Pani nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Ma Pani miejsce zamieszkania w Polsce i tak było w latach 2022-2025.

Uzyskuje Pani dochody z tytułu umowy o pracę, które są opodatkowane według skali podatkowej. Nie prowadzi Pani i w latach 2022-2025 nie prowadziła Pani działalności gospodarczej.

Jako podatnik mający na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, w ramach ulgi rehabilitacyjnej chce Pani w szczególności odliczyć wydatki związane z użytkowaniem samochodu osobowego w celach rehabilitacji lub związanych z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych osoby niepełnosprawnej. Wydatki na ten cel były ponoszone w latach 2022-2025. Użytkuje Pani samochód na potrzeby wnuczki wożąc ją codziennie na zajęcia do przedszkola terapeutycznego, gdzie objęta jest specjalistyczną rehabilitacją. Wnuczka korzysta z zajęć z logopedą, fizjoterapeutą, psychologiem. Ma zajęcia SI, hipoterapię i dogoterapię. Jeździ na basen i tańce oraz akrobatykę, żeby bywała między dziećmi. Wydatki dotyczące eksploatacji samochodu osobowego, które chce Pani uwzględnić w ramach ulgi podatkowej rehabilitacyjnej mieszczą się w limicie 2280 zł rocznie. Dotyczą zakupu paliwa, kosztów utrzymania samochodu takich jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego ubezpieczenia. Posiada Pani dowody zapłaty dokumentujące te wydatki. Zostały one sfinansowane z Pani własnych środków. Nie zostały dofinansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, PFRON lub ze środków NFZ, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Nie zostały Pani zwrócone w jakiejkolwiek formie. Nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c. Nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Nie zostały uwzględnione przez Panią w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.

W uzupełnieniu wniosku z 1 lipca 2026 dodała Pani, że w 2022 r. pełniła Pani funkcję rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu z 12 lipca 2022 r. Orzeczenie niniejsze stało się prawomocne 20 lipca 2022 r. W latach 2022-2025 była Pani właścicielem auta, którego użytkowanie zamierza Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Pytania (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku złożonym 2 czerwca 2026 r.)

1.Czy jako opiekun prawny, w oparciu o orzeczenie o niepełnosprawności Pani wnuczki ..., może Pani dokonać korekty zeznań podatkowych za lata 2023-2025 i skorzystać z ulgi prorodzinnej na jedno dziecko? Nie posiada Pani innych dzieci, które mogą być ujęte w uldze prorodzinnej. Dochody Pani i męża w latach 2023-2025 przekraczały limit 112.000 zł

2.Czy jako opiekun prawny, w oparciu o orzeczenie o niepełnosprawności Pani wnuczki ..., może Pani dokonać korekty zeznań podatkowych za lata 2022-2025 i skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, a w szczególności w części dotyczącej odliczeń związanych z użytkowaniem samochodu osobowego, jako podatnik mający na utrzymaniu osobę niepełnosprawną?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1

Od 12 lipca 2022 r. wykonuje Pani władzę rodzicielską wobec Pani małoletniej wnuczki ….. Od tego też roku jest też Pani rodziną zastępczą , a od 9 lipca 2025 r. jest Pani jej opiekunem prawnym. Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według Pani oceny spełnia Pani warunki podatnika, który ma prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej.

13 stycznia 2026 r. na podstawie wniosku z 19 listopada 2025 r. Komisja lekarska w Powiatowym Zespole do spraw Orzekania o Niepełnosprawności z siedziba … stwierdziła, że Pani wnuczka … urodzona 5 grudnia 2019 r. jest osobą niepełnosprawną od wczesnego dzieciństwa. Według dostępnych definicji wczesne dzieciństwo to lata od urodzenia do trzeciego roku życia dziecka.

Zgodnie z art. 27f ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, limit dochodów 112.000 zł ma zastosowanie przy korzystaniu z ulgi prorodzinnej na jedno dziecko. Jednakże ograniczenie to nie znajdzie zastosowania w sytuacji określonej w art. 27f ust. 2e ustawy o PIT. Przepis art. 27f ust. 2e wskazuje, że limit dochodowy określony w ust. 2 pkt 1 nie obowiązuje, jeżeli dziecko posiada orzeczenie o niepełnosprawności albo o stopniu niepełnosprawności lub otrzymuje rentę socjalną (ewentualnie rentę szkoleniową z tytułu całkowitej niezdolności do pracy – zależnie od statusu dziecka).

W Pani ocenie, zasadnym jest dokonanie korekt podatkowych za lata 2023-2025 w zakresie ulgi prorodzinnej z tytułu wychowywania jednego dziecka. Jeśli dziecko posiada orzeczenie o niepełnosprawności limit dochodu nie obowiązuje. Orzeczenie o niepełnosprawności stwierdza, że niepełnosprawność Pani wnuczki istnieje od wczesnego dzieciństwa, czyli istniała w latach 2023-2025, co według Pani upoważnia Panią do skorzystania z ulgi, bez względu na kwotę dochodu.

Ad. 2

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu m.in. wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych poniesionych przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu pozostają osoby niepełnosprawne. Art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o PIT określa, że za wydatki rehabilitacyjne uważa się wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16 roku życia – do kwoty 2.280 zł rocznie. Art. 26 ust. 7d pkt 3 ustawy PIT, określa że warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów. Z kolei art. 26 ust. 7e ustawy PIT stanowi, że osoby mające na utrzymaniu podatnika uważa się m.in. dzieci własne i przysposobione, jeżeli są osobami niepełnosprawnymi, a ich dochody (z wyjątkiem wskazanym w ustawie) nie przekraczają ustawowego limitu.

Pani wnuczka posiada orzeczenie o niepełnosprawności i pozostaje na Pani utrzymaniu, co według Pani oceny spełnia przesłanki określone w art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7d-7e ustawy o PIT. Orzeczenie o niepełnosprawności stwierdza, że niepełnosprawność Pani wnuczki istnieje od wczesnego dzieciństwa, czyli istniała w latach 2022-2025. Tym samym, Pani zdaniem, jest Pani uprawniona do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej w zakresie wydatków kwalifikowanych poniesionych na rehabilitację oraz ułatwienie wykonywania czynności życiowych Pani wnuczki. W Pani ocenie, zasadnym jest dokonanie korekt podatkowych za lat 2022-2025 w zakresie ulgi rehabilitacyjnej dotyczącej użytkowania samochodu osobowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm., t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 226 ze zm., t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Natomiast, zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Na podstawie art. 27f ust. 2a cyt. ustawy:

Stosownie do art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Według art. 27f ust. 2c powołanej ustawy:

Stosownie do art. 27f ust. 2d omawianej ustawy:

Na mocy art. 27f ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 27f ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Tym samym, ulga prorodzinna nie ma zastosowania w sytuacji, gdy do dziecka podatnika mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych, co wynika z ww. art. 27f ust. 7 w zw. z art. 6 ust. 8 cyt. ustawy.

Przystępując do analizy przedstawionego we wniosku stanu faktycznego podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Zgodnie z zacytowanymi wyżej przepisami ulga na małoletnie dziecko, przy spełnieniu określonych wymogów, przysługuje między innymi podatnikowi, który nie jest rodzicem dziecka, w sytuacji, gdy pełni funkcję opiekuna prawnego dziecka, które z nim zamieszkuje lub sprawuje opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Instytucja rodziny zastępczej oraz opiekuna prawnego dziecka, określona została w przepisach ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809).

Zgodnie z art. 94 § 3 ww. Kodeksu:

W myśl natomiast art. 145 ww. Kodeksu:

Przepis art. 154 ww. Kodeksu stanowi, że:

Stosownie do art. 155 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgodnie z art. 156 ww. Kodeksu:

Z kolei przepisy dotyczące funkcjonowania rodziny zastępczej zostały zawarte w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1426 ze zm., t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 177 ze zm., t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 49 ze zm.).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:

Jak stanowi art. 34 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej:

Na podstawie art. 35 ww. ustawy:

Stosownie do art. 37 ust. 1 o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej:

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej:

Jak już wcześniej wskazałem, z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że prawo do ulgi prorodzinnej wiąże się m.in. z konkretnym statusem prawnym wobec dziecka małoletniego (osoba sprawująca władzę rodzicielską, opiekun prawny, rodzina zastępcza), a nie jedynie z faktem sprawowania opieki.

Wątpliwość Pani budzi kwestia, czy za lata 2023-2025 przysługiwało Pani prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej na niepełnosprawną małoletnią wnuczkę.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani wraz z mężem od 2022 r. rodziną zastępczą dla Pani wnuczki, a jej opiekunem prawnym od 9 lipca 2025 r., kiedy orzeczenie sądu stało się prawomocne. Funkcję rodziny zastępczej pełniła Pani na podstawie orzeczenia sądu z 12 lipca 2022 r., które stało się prawomocne 20 lipca 2022 r. Dochody Pani i męża przekraczają 112.000 zł rocznie. W styczniu 2026 r. zostało wydane orzeczenie o niepełnosprawności dziecka. W orzeczeniu wskazano, że niepełnosprawność Pani wnuczki istnieje od wczesnego dzieciństwa. Wnuczka pozostaje na utrzymaniu Pani i męża. W okresie, którego dotyczy przedmiotowy wniosek wykonywała Pani władzę rodzicielską względem małoletniej wnuczki.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i przywołane przepisy prawne stwierdzić należy, że była Pani wraz z mężem od 2022 r. rodziną zastępczą dla Pani wnuczki, a od 9 lipca 2025 r. jej opiekunem prawnym i wykonywała Pani władzę rodzicielską względem małoletniej wnuczki. W Pani przypadku, w związku ze sprawowaniem opieki poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej a następnie pełnieniem funkcji opiekuna prawnego niepełnosprawnej małoletniej wnuczki, nie znajduje zastosowania limit dochodów określony w art. 27f ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, gdyż jak wynika z art. 27f ust. 2e tej ustawy limit ten nie dotyczy podatnika, który sprawował opiekę w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d ww. ustawy. Skoro zatem w latach 2023-2025 r. sprawowała Pani opiekę jako rodzina zastępcza, a następnie jako opiekun prawny jednego dziecka, które posiadało orzeczenie, o którym mowa w art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o niepełnosprawności istniejącej od wczesnego dzieciństwa, to niezależnie od wysokości dochodów, jakie uzyskała Pani wraz z mężem w latach 2023-2025 r. przysługuje Pani prawo do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej na jedno dziecko, gdyż spełnia Pani przesłanki wynikające z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrócić przy tym należy uwagę na to, że w przypadku zgodnego porozumienia między Panią a Pani mężem, może Pani dokonać odliczenia kwoty ulgi prorodzinnej w dowolnej proporcji ustalonej z Pani małżonkiem, stosownie do art. 27f ust. 2 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Przechodząc natomiast do kwestii odnoszących się do możliwości dokonywania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej wskazać należy, że w myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g i 13a tego artykułu.

W myśl art. 26 ust. 7a pkt 14 przywołanej ustawy:

W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Na podstawie art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast, zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie w 2022 r.:

Natomiast, zgodnie z art. 26 ust. 7e ww. ustawy, w brzmieniu mającym zastosowanie w 2023 r.:

Zgodnie z ww. przepisem w brzmieniu obowiązującym w 2024 r. i w 2025 r.:

Katalog osób, których utrzymywanie upoważnia podatnika do odliczania wydatków na cele rehabilitacyjne takiej osoby, jest zamknięty. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera jednak definicji „dziecka obcego przyjętego na wychowanie”. W tym celu zasadne jest posłużenie się przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w szczególności rozdziału II.

Pojęcie „dziecko obce przyjęte na wychowanie” dotyczy sformalizowanych przypadków wychowania dziecka cudzego. Należy je odnosić do sytuacji, w których osoba pełnoletnia przyjmuje dziecko na wychowanie w taki sposób, iż nie następuje adopcja pełna. A zatem przyjęciem obcego dziecka na wychowanie jest wykonywanie pieczy zastępczej nad dzieckiem umieszczonym w pieczy zastępczej (art. 112¹ – 112⁸ KRO), przysposobienie niepełne, adopcja, wychowywanie dziecka w ramach rodziny zastępczej, niepołączonego z przysposobieniem (adopcją) tego dziecka. Co do zasady funkcję rodziny zastępczej sprawuje się do osiągnięcia pełnoletności dziecka.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani wraz z mężem od 2022 r. rodziną zastępczą dla Pani wnuczki oraz od 2025 r. pełni Pani wraz z mężem funkcję jej opiekuna prawnego na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych wydanych w dniu 9 lipca 2025 r.

Zatem, należy uznać, że Pani jako rodzina zastępcza, a następnie opiekun prawny małoletniej wnuczki jest osobą wskazaną w art. 26 ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 26 ust. 13a ww. ustawy:

Z analizy powyższych przepisów wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Pani wątpliwości budzi możliwość skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej na małoletnią wnuczkę w zakresie odliczenia wydatków poniesionych w związku z użytkowaniem samochodu osobowego, którego jest Pani właścicielem.

Wskazuję, że z analizy cytowanego powyżej art. 26 ust. 7a pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że aby skorzystać z możliwości odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej poniesionych wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego należy:

• posiadać orzeczenie o zakwalifikowaniu do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
• być właścicielem (współwłaścicielem) samochodu osobowego,
• ponieść z tego tytułu wydatki.

Pod pojęciem wydatków dotyczących używania - eksploatacji samochodu osobowego należy rozumieć nie tylko koszty samego przejazdu, ale i koszty utrzymania samochodu takie jak koszty przeglądów technicznych, napraw, zakupu części czy obowiązkowego ubezpieczenia.

W przypadku wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia. W kontekście przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dowodami tymi będą np. orzeczenie o niepełnosprawności oraz dowód rejestracyjny samochodu. Jeżeli przepisy prawa nie wymagają urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego w drodze zaświadczenia, dowodem może być również odebrane od strony, na jej wniosek, oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, dotyczące, np. poniesienia wydatku.

Określona w ustawie kwota 2.280 zł jest maksymalną kwotą, która może być odliczona za dany rok podatkowy tytułem poniesienia ww. wydatków i to niezależnie od tego, czy osoba niepełnosprawna lub osoba mająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną była właścicielem samochodu osobowego przez cały rok, czy też nabyła własność/współwłasność ww. samochodu w trakcie roku podatkowego.

Odliczenie, o którym mowa powyżej przysługuje również podatnikowi mającemu na utrzymaniu dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16 roku życia.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że jest Pani wraz z mężem od 2022 r. rodziną zastępczą dla Pani wnuczki, a jej opiekunem prawnym od 9 lipca 2025 r. 13 stycznia 2026 r. Powiatowy Zespół Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności zaliczył Pani wnuczkę do osób niepełnosprawnych. Komisja stwierdziła, że niepełnosprawność datuje się od wczesnego dzieciństwa. Wnuczka pozostaje na utrzymaniu Pani i męża. Jej dochody to renta rodzinna i zasiłek pielęgnacyjny. Dochody z tytułu renty rodzinnej w poszczególnych latach 2022-2025 nie przekraczały dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Pani, jako podatnik mający na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, w ramach ulgi rehabilitacyjnej chce w szczególności odliczyć wydatki związane z użytkowaniem samochodu osobowego w celach rehabilitacji lub związanych z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych osoby niepełnosprawnej. Wydatki na ten cel były ponoszone w latach 2022-2025. Wydatki dotyczące eksploatacji samochodu osobowego, które chce Pani uwzględnić w ramach ulgi podatkowej rehabilitacyjnej mieszczą się w limicie 2280 zł rocznie. W latach 2022-2025 była Pani właścicielem auta, którego użytkowanie zamierza Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzam, że może Pani – jako osoba posiadająca na utrzymaniu niepełnosprawną małoletnią wnuczkę, dla której od 2022 r. jest Pani rodziną zastępczą, a od 2025 r. opiekunem prawnym – na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 14 w zw. z art. 26 ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczyć od osiągniętego dochodu w zeznaniach podatkowych za lata 2022 - 2025 wydatki poniesione na używanie samochodu osobowego stanowiącego Pani własność, w ramach obowiązującego limitu – maksymalnie do kwoty 2 280 zł.

Wobec powyższego, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do prawa do złożenia korekty zeznań podatkowych wskazuję, że zgodnie z treścią art. 81 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Stosownie do art. 81 § 2 ww. ustawy:

Przy czym, w myśl z art. 3 pkt 5 tej ustawy:

Stosownie do art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Korekta deklaracji może dotyczyć każdej jej pozycji, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć kwot odliczeń od dochodu z tytułu ulgi podatkowej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Korektę deklaracji składa się wówczas, gdy następują – w wyniku jakichkolwiek zdarzeń gospodarczych – zmiany w zakresie danych wykazanych w tych deklaracjach (np. po stronie przychodów, kosztów ich uzyskania, zwolnień, odliczeń, wysokości podatku należnego).

Przepisy Ordynacji podatkowej nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość ze zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

W sytuacji, gdy mimo przysługującego Pani prawa do odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej i ulgi prorodzinnej z prawa tego Pani nie skorzystała, to na mocy ww. art. 81 § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, ma Pani możliwość złożenia korekty zeznania podatkowego:

• za lata 2023-2025, w którym uwzględni Pani przysługującą Pani kwotę ulgi prorodzinnej oraz
• za lata 2022-2025, w którym uwzględni Pani przysługującą Pani kwotę ulgi rehabilitacyjnej.

Dodatkowe informacje

Podkreślamy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Należy wskazać, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe są zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnić się od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Końcowo dodać należy, że przedmiotowy wniosek dotyczy dwóch stanów faktycznych. Zatem, opłata od złożonego wniosku wynosi 80 zł. Natomiast 22 kwietnia 2026 r. dokonano wpłaty w wysokości 160 zł, w związku z tym kwota 80 zł stanowi nadpłatę i zostanie zwrócona na numer rachunku bankowego, z którego dokonano opłaty za wniosek, w terminie określonym w art. 14f § 2a ustawy Ordynacja podatkowa.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.