Ustalanie wysokości zasiłku chorobowego - świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego - cz. III

Świadczenia pieniężne z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa przysługują osobom objętym ubezpieczeniem chorobowym bez względu na charakter tego ubezpieczenia, który może być obowiązkowy lub dobrowolny.

Obowiązkowo ubezpieczeniu chorobowemu podlegają:

● pracownicy, z wyłączeniem prokuratorów i sędziów,

● członkowie rolniczych spółdzielni produkcyjnych i spółdzielni kółek rolniczych,

● osoby odbywające służbę zastępczą

- art. 11 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1, 3, 12 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.

Dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu podlegają:

● osoby wykonujące pracę nakładczą,

● osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie ustawą z 23 sierpnia 1997 r. - Kodeks cywilny (dalej: k.c.) stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, oraz osoby z nimi współpracujące, w tym osoby zatrudnione na podstawie umowy uaktywniającej w rozumieniu ustawy z 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3,

● osoby prowadzące pozarolniczą działalność oraz osoby z nimi współpracujące,

● duchowni,

● osoby wykonujące odpłatnie pracę na podstawie skierowania do pracy, w czasie odbywania kary pozbawienia wolności lub tymczasowego aresztowania.

Prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa ustalają oraz świadczenia te wypłacają płatnicy składek, którzy zgłaszają do ubezpieczenia chorobowego powyżej 20 ubezpieczonych na 30 listopada poprzedniego roku (art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa; dalej: ustawa zasiłkowa).