Nadzór w administracji rządowej
Brak legalnej definicji, a także ujęcia systemowego nadzoru oraz kontroli zarządczej, niedocenienie wagi niewładczych narzędzi nadzoru powodują, że w wielu instytucjach administracji rządowej nie funkcjonuje odpowiedni system nadzoru, działania podejmowane w jego ramach są nieskoordynowane, a nadzór staje się nieskuteczny i nieefektywny.
Pojęcie nadzoru nie zostało określone w polskim prawie w sposób jednoznaczny, jednak możliwe jest wskazanie elementów, przez które można definiować nadzór. Jest to m.in. istnienie relacji nadrzędności pomiędzy jednostkami, posiadanie przez jedną z jednostek kompetencji do podejmowania działań władczych wobec drugiej bądź działań zmierzających do oddziaływania na działania podmiotu nadzorowanego. Narzędzia nadzorcze można podzielić na dwie grupy: władcze oraz niewładcze. Władczymi narzędziami nadzoru są określone prawem kompetencje podmiotu nadzorującego do wiążącej ingerencji w działalność podmiotów nadzorowanych, pozwalające na przykład na zastosowanie sankcji wobec jednostki nadzorowanej w przypadku niewypełnienia przez jej kierownictwo wymagań podmiotu nadzorującego (np. możliwość odwołania kierownika nadzorowanego urzędu). Z kolei niewładczymi narzędziami nadzoru są wypracowane między nadzorującym a nadzorowanym niewiążące formy ingerencji w działalność podmiotów nadzorowanych, niewskazane bezpośrednio w przepisach prawa powszechnie obowiązującego (np. tworzenie zespołów roboczych, wydawanie rekomendacji co do sposobu działania).
POTRZEBUJESZ POMOCY?