Czy można nie wpisywać samochodu wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej do wykazu środków trwałych
Prowadzę jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną w formie ryczałtu. Na otwarcie działalności otrzymałam dofinansowanie z urzędu pracy. Zakupiłam za nie samochód osobowy i dwa inne środki trwałe. Samochód zakupiłam jako osoba fizyczna (na umowie sprzedaży nie widnieje nazwa firmy). Czy samochód ten musi być wpisany do wykazu środków trwałych mojej firmy? Czy może być traktowany jako prywatna rzecz i nie zostać ujęty w wykazie środków trwałych?
PROBLEM
RADA
Tylko jeżeli przedmiotowy samochód nie będzie przez Panią wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (co jest mało prawdopodobne, zwłaszcza że jego zakup został sfinansowany ze środków otrzymanych z urzędu pracy), może Pani bezpiecznie nie wykazywać go w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W przeciwnym razie (jeżeli samochód będzie przez Panią wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą), decydując się na niewpisanie go do wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, musi się Pani liczyć ze sporem z organami podatkowymi. Szczegóły - w uzasadnieniu.
UZASADNIENIE
Osoby fizyczne opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych są obowiązane prowadzić wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (art. 15 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym). Sporna jest przy tym kwestia, czy podatnicy mają prawo, czy obowiązek wykazywać składniki majątku wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i mające pozostałe cechy kwalifikujące do uznania ich za środki trwałe w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Zdaniem niektórych organów podatkowych jest to ich uprawnienie, a nie obowiązek. Takie stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 18 listopada 2009 r., sygn. ILPB1/415-997/09-4/AG, w której czytamy, że:
(...) podatnik, który podejmie decyzję o amortyzacji budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego służącego prowadzeniu działalności gospodarczej, ma obowiązek wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych zgodnie z zasadami określonymi w powołanych wyżej przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W innym wypadku nie ma obowiązku wprowadzania danego środka trwałego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
Licznie reprezentowane jest również stanowisko przeciwne. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2011 r., sygn. akt II FSK 739/10, czytamy, że:
Skarżąca miała obowiązek wprowadzenia do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych składników majątku stanowiących środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego bez znaczenia dla rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy pozostaje okoliczność, że Skarżąca składnika do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie wprowadziła, skoro miała taki obowiązek.
Analogiczne wątpliwości istnieją na gruncie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. W konsekwencji możliwe są dwa rozwiązania.
Jeżeli nabyty przez Panią samochód będzie wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i ma pozostałe cechy kwalifikujące do uznania go za środek trwały, bezpieczniejsze jest wprowadzenie go do wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Co do zasady, wadą takiego rozwiązania jest - w razie zmiany w przyszłości sposobu rozliczania na zasady ogólne i rozpoczęcia amortyzacji samochodu - konieczność uwzględnienia odpisów amortyzacyjnych przypadających za okres opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych (art. 22n ust. 5 updof). W omawianej sytuacji wada ta nie ma jednak znaczenia, gdyż ze względu na brzmienie art. 23 ust. 1 pkt 45 updof odpisy takie i tak nie stanowiłyby dla Pani kosztów uzyskania przychodów.
Rezygnacja z wprowadzenia samochodu do wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jest mniej bezpiecznym rozwiązaniem. Decydując się na taki krok, musi się Pani liczyć z ryzykiem (niewielkim, ale istniejącym) pociągnięcia do odpowiedzialności karnej skarbowej za prowadzenie księgi w sposób nierzetelny (art. 61 § 1 i 2 Kodeksu karnego skarbowego). Należy bowiem zauważyć, że jeżeli przyjąć stanowisko o obowiązku wykazywania środków trwałych w ewidencji i wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niewywiązanie się z tego stanowi prowadzenie tej ewidencji lub wykazu w sposób nierzetelny.
Należy przy tym zauważyć, że rezygnując z ujęcia samochodu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, będzie Pani miała obowiązek wykazać samochód w ewidencji wyposażenia. Jak bowiem wynika z art. 15 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ewidencją tą obejmuje się rzeczowe składniki majątku związane z wykonywaną pozarolniczą działalnością gospodarczą, niezaliczone do środków trwałych, których wartość początkowa przekracza 1500 zł.
W takim przypadku kolejny problem pojawi się w razie ewentualnej sprzedaży samochodu. Jeżeli samochód ten nie zostanie ujęty w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, teoretycznie (zakładając, że wartość początkowa samochodu przekracza 3500 zł) przychód uzyskany ze sprzedaży takiego samochodu nie będzie opodatkowany ryczałtem według stawki 3% na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Przepis ten nakłada jedynie obowiązek opodatkowania:
● środków trwałych wykazanych w ewidencji oraz
● nieujętych w ewidencji środków trwałych, których wartość początkowa wynosi minimum 1500 zł.
Należy jednak zauważyć, że w przypadku art. 14 ust. 2 pkt 1 updof, stanowiącego odpowiednik art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, licznie reprezentowane jest stanowisko, że przychody z działalności gospodarczej powstają również w przypadku zbycia wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz niewprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych składników majątku o wartości początkowej przekraczającej 3500 zł (zob. przykładowo wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2011 r., sygn. akt II FSK 739/10). Istnieje duże ryzyko, że decydując się na nieopodatkowywanie ryczałtem w takim przypadku przychodu uzyskanego ze sprzedaży samochodu, wejdzie Pani w spór z organami podatkowymi, który - jeżeli sprawa trafi do sądu administracyjnego - może się dla Pani skończyć niepowodzeniem.
Reasumując, tylko jeżeli samochód nie będzie przez Panią wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, może Pani bezpiecznie nie uwzględniać go w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W przeciwnym razie (tj. jeżeli samochód będzie przez Panią wykorzystywany na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą), decydując się na jego niewpisanie do wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, musi się Pani liczyć ze sporem z organami podatkowymi.
Odpowiadając na Pani pytanie, należy zwrócić uwagę na jeszcze jedną kwestię. Wydatkowanie przez podatnika środków przyznanych mu na rozpoczęcie działalności gospodarczej musi być zgodne z zasadami ustalanymi w warunkach przyznawania tej pomocy. Z informacji, jakie można znaleźć na stronach internetowych urzędów pracy na temat zasad wydatkowania tych środków, wynika, że nie mogą być one przeznaczane m.in. na zakup środków transportu. W związku z tym niewykluczone, że otrzymane przez Panią środki zostały wydane w sposób nieprawidłowy, co może zostać zakwestionowane przez urząd pracy.
● art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. f oraz art. 15 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - Dz.U. Nr 144, poz. 930; ost.zm. Dz.U. z 2012 r., poz. 1540
● § 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2002 r. w sprawie prowadzenia ewidencji przychodów i wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - Dz.U. Nr 219, poz. 1836; ost.zm. Dz.U. z 2007 r. Nr 43, poz. 2011
● art. 14 ust. 2 pkt 1 i art. 22a-22o ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 361; ost.zm. Dz.U. z 2013 r., poz. 21
● art. 61 § 1 i 2 ustawy z 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - j.t. Dz.U. z 2007 r. Nr 111, poz. 765; ost.zm. Dz.U. z 2012 r., poz. 362
Tomasz Krywan
doradca podatkowy


