Wyrok NSA z dnia 7 marca 2013 r., sygn. II FSK 1377/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak (sprawozdawca), Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, Sędzia NSA del. Zbigniew Romała, Protokolant Justyna Nawrocka, po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1169/10 w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w W. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 28 stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz B. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 380 (trzysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 stycznia 2011 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1169/10, oddalił skargę B. sp. z o.o. z siedzibą w W. - nazywanej dalej "Spółką", na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 28 stycznia 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.

Z uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji wynika, że Spółka wystąpiła do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. We wniosku przedstawiła następujące zdarzenie przyszłe. Spółka rozważa rozpoczęcie z dniem 1 stycznia 2010 r. ustalania różnic kursowych dla celów podatkowych metodą rachunkową określoną w art. 9b ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "u.p.d.o.p.". We wniosku Spółka wyjaśniła, że prowadzi działalność leasingową, w ramach której zawiera umowy leasingu operacyjnego i finansowego w walucie polskiej, w walutach obcych oraz denominowane w walutach obcych (tj. zawierające klauzulę waloryzacyjną do kwoty w walucie obcej). Ponieważ Spółka finansuje swoją działalność między innymi poprzez zaciąganie kredytów i pożyczek w walutach obcych, dla celów rachunkowych sporządza sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości 21 - zwanymi dalej "M.S.R. 21", stanowiącymi załącznik do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1126/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. (Dz. U. UE L 2008.320.1) - zwanego dalej "Rozporządzeniem". Spółka zwróciła przy tym uwagę, że definicja umowy leasingu operacyjnego zawarta w art. 17b ust. 1 u.p.d.o.p. oraz definicja umowy leasingu finansowego wyrażona w art. 17f ust. 1 u.p.d.o.p. różnią się od definicji zawartych w Międzynarodowych Standardach Rachunkowości 21. Z uwagi na niejednolitość definicji większość umów leasingu operacyjnego w rozumieniu prawa podatkowego ujmowana jest zatem w księgach jako leasing finansowy. W konsekwencji tego może się zdarzyć, że na gruncie przepisów księgowych przedmiot leasingu jest zaliczany do środków trwałych leasingobiorcy, podczas gdy dla celów podatkowych stanowi on środek trwały leasingodawcy. W opisanej sytuacji, dla potrzeb podatkowych leasingodawca uwzględnia przychody z tytułu rat leasingu operacyjnego oraz koszty odpisów amortyzacyjnych, nie uwzględnia natomiast przychodów z tytuł rat odsetkowych leasingu finansowego.