Wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. II FSK 527/13
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (sprawozdawca), Sędzia NSA Beata Cieloch, Sędzia WSA (del.) Jolanta Sokołowska, Protokolant Dorota Rembiejewska, po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej H. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Bd 725/12 w sprawie ze skargi H. K. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 24 kwietnia 2012 r. nr ITPB1/415-95A/12/AK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) uchyla zaskarżoną interpretację, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz H. K. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 listopada 2012 r., I SA/Bd 725/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę H. K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 24 kwietnia 2012 r., nr ITPB1/415-95A/12/AK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym, przyjętym przez Sąd pierwszej instancji, stanie faktycznym:
H. K. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Podała, że 30 maja 2011 r. nabyła od Gminy odrębną własność lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz użytkowaniem wieczystym ułamkowej części gruntu z tym udziałem związanym. Z tego tytułu (po udzieleniu bonifikaty w wysokości 85%) uiściła cenę w kwocie ok. 30.000 zł. Następnie 14 lipca 2011 r. skarżąca zawarła w formie aktu notarialnego umowę dożywocia, na mocy której przeniosła na rzecz swoich wnuków własność wskazanego wyżej lokalu mieszkalnego w udziałach po 1/2 części lokalu wraz z prawami z nimi związanymi. W zamian za to, wnukowie zobowiązali się zapewnić jej dożywotnie utrzymanie polegające na: przyjęciu jej jako domownika, dostarczaniu wyżywienia, ubrania, mieszkania, zapewnienia odpowiedniej pomocy i pielęgnowania w chorobie, sprawieniu pogrzebu oraz dożywotniego i nieodpłatnego prawa korzystania z przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Strony nie określiły w umowie wartości świadczeń dożywotnika. Dla celów ustalenia podatku od czynności cywilnoprawnych wartość przedmiotu umowy określona została na kwotę 200.000 zł.
