Postanowienie NSA z dnia 31 marca 2015 r., sygn. II OSK 641/15

Odrzucenie skargi

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. F. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 1410/14 w sprawie ze skargi J. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 1410/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.

W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, iż wyrokiem z dnia 9 października 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 805/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Wyrokiem z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 210/13 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.

W uzasadnieniu tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w świetle art. 101 § 3 K.p.a. na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego, a więc takie jak wydano w przedmiotowej sprawie, zażalenie nie przysługuje. Natomiast w niniejszej sprawie takie zażalenie uznano za dopuszczalne i zostało ono merytorycznie ocenione przez organ drugiej instancji w kontrolowanym postanowieniu, zaś Sąd pierwszej instancji wadliwie ocenił je jako zgodne z prawem. Z wyżej wskazanych względów wynika, iż przeprowadzona przez Sąd pierwszej instancji kontrola rozstrzygnięcia organu odwoławczego, w zakresie w jakim zaakceptowano merytoryczną możliwość orzekania przez ten organ, narusza normy art. 1 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 § 2 P.p.s.a., jak i art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.