Wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. II OSK 1175/14
Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzutami skargi kasacyjnej sprawia, że ten Sąd nie może, przy braku zarzutu naruszenia prawa procesowego, badać, czy przyczyną niewłaściwego zastosowania prawa materialnego były błędne ustalenia faktyczne, ponieważ nie może zweryfikować ocen Sądu I instancji sformułowanych w tym zakresie, co oznacza, że musi uznać je za prawidłowe.
Teza od Redakcji
Dnia 21 stycznia 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Flasińska sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz sędzia del. WSA Paweł Groński /spr./ Protokolant starszy asystent sędziego Elżbieta Granatowska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. K. i E. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 1191/13 w sprawie ze skargi M. K. i E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Kr 1191/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. K. i E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] lipca 2013 r. nr [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy.
Ze stanu faktycznego sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że w dniu 27 października 2010 r. E. i M. K. zwrócili się do Wójta Gminy G. z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku jednorodzinnego mieszkalnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, na nieruchomości nr [...] położonej w G. (Gmina G.).
Wójt Gminy G. decyzją z [...] maja 2011 r. nr [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy dla tej inwestycji. Zdaniem organu planowana inwestycja nie jest zgodna ze sposobem zagospodarowania analizowanego obszaru i nie stanowi kontynuacji funkcji na zasadach tzw. dobrego sąsiedztwa. W sąsiedztwie inwestycji znajdują się tereny rolnicze, na terenie inwestycji zgodnie z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy G. jest zabroniona wszelka zabudowa. Ponadto teren przeznaczony pod tę inwestycję, nie posiada zgody na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze. Zamierzona inwestycja, o funkcji mieszkaniowej, nie spełnia więc dwóch pozytywnych przesłanek ustalenia warunków zabudowy, określonych w przepisie art. 61 ust. 1 pkt 1 oraz art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 października 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z .2003 r., nr 80, poz. 717 ze zm.), dalej jako u.p.z.p.
