Wyrok NSA z dnia 1 sierpnia 2018 r., sygn. II FSK 2173/16
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca - Sędzia NSA Małgorzata Wolf - Kalamala, Sędzia NSA Bogusław Dauter (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Sylwester Golec, Protokolant Agata Milewska, po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Op 19/16 w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 5 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od T. B. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 30 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Op 19/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę T.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 5 listopada 2015 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zarzucił na podstawie art. 174 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 134 § 1, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1) lit.c) oraz art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm., dalej: u.p.d.o.f.) oraz w zw. z art. 120 i art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015, poz. 613 ze zm., dalej: o.p.) przez nierozpatrzenie wszystkich okoliczności w sprawie i oddalenie skargi bez należytego uzasadnienia i nieuchylenie zaskarżonej decyzji, podczas gdy została ona wydana z naruszeniem prawa, tj. naruszeniem przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez przyjęcie, że przychody osiągnięte przez skarżącego nie są przychodami wynikającymi z czynności, które nie mogą być przedmiotem skutecznej umowy;
