Wyrok NSA z dnia 12 września 2018 r., sygn. II FSK 1898/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Tomasz Zborzyński (sprawozdawca), Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia WSA (del.) Paweł Dąbek, Protokolant Piotr Stępień, po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Lu 765/16 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 4 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Sygnatura akt II FSK 1898/17

U z a s a d n i e n i e

Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną.

Stan sprawy Sąd przedstawił w sposób następujący:

Dyrektor Izby Skarbowej w Lublinie ostateczną decyzją z dnia 30.03.2012 r. ustalił na kwotę 25.585 zł zobowiązanie skarżącej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Dnia 1.03.2016 r. skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją, jako podstawę wskazując art. 240 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm., dalej: O.p.) oraz powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29.07.2014 r. (P 49/13), którym stwierdzono niekonstytucyjność stanowiącego podstawę prawną decyzji ostatecznej art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej: u.p.d.o.f.) w brzmieniu obowiązującym w roku 2007. Dyrektor Izby Skarbowej w Lublinie decyzją z dnia 5.04.2016 r. odmówił wznowienia postępowania, uznając, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia wniosku, gdyż zakwestionowany przepis został uchylony z dniem 1.01.2016 r. i wtedy rozpoczął bieg przewidziany w art. 241 § 2 pkt 2 O.p. miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania na tej podstawie. Organ podatkowy nie podzielił stanowiska skarżącej, że miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia 6.02.2016 r., kiedy to upłynął osiemnastomiesięczny okres, na który Trybunał Konstytucyjny odroczył utratę mocy obowiązującej przepisu uznanego za niekonstytucyjny, ponieważ przepis ten został derogowany nie na podstawie wyroku Trybunału, ale ustawy z dnia 16.01.2015 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy - Ordynacja podatkowa (Dz. U. poz. 251). Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej Dyrektor Izby Skarbowej w Lublinie decyzją z dnia 4.07.2016 r. utrzymał w mocy decyzję, którą wydał jako organ pierwszej instancji.