Wyrok NSA z dnia 11 marca 2020 r., sygn. II OSK 1189/18

Budowlane prawo

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant asystent sędziego Hubert Sęczkowski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2020 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej P.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 609/17 w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie robót budowlanych oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 609/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę P. G. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] maja 2017 r. znak [...], którą na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332, z póżn. zm.) wniesiono sprzeciw wobec zgłoszonej przez skarżącego inwestycji, polegającej na budowie trzech budynków gospodarczych na terenie działki nr [...] we [...].

W motywach zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko organów, że gminna działka drogowa nr [...] (niestanowiąca drogi publicznej), z którą bezpośrednio graniczą działki skarżącego objęte zgłoszeniem, nie zapewnia im właściwego dostępu do drogi publicznej (ul. [...]). Działka ta graniczy tylko północnym narożnikiem z działką, na której zrealizowana została droga publiczna, przy czym w miejscu graniczenia z drogą publiczną posiada szerokość jedynie 0,5 m. Szerokość działki nr [...] w dalszej części wynosi 2 m. Wymiary tej działki nie spełniają wymogów § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422, z późn. zm.) zwanego dalej rozporządzeniem, zgodnie z którym do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednio do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m (§ 14 ust. 1); dopuszcza się zastosowanie dojścia i dojazdu do działek budowlanych w postaci ciągu pieszo-jezdnego pod warunkiem, że ma on szerokość nie mniejszą niż 5 m, umożliwiającą ruch pieszy oraz ruch i postój pojazdów (§ 14 ust. 2).