Wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 października 2005 r., sygn. III SA/Wa 2219/05
Przepis art. 9[3] VI Dyrektywy w zakresie usług inżynierów (...) ma charakter precyzyjny, a także bezwarunkowy, gdyż swym zakresem obejmuje usługi, do wykonania których niezbędna jest wiedza inżynierska. Wnosząc o stwierdzenie nadpłaty podatku, strona była zatem uprawniona do powołania się na skutki tego przepisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie spraw ze skarg "GEC-P." Sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 czerwca 2005 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2004 r. - uchyla zaskarżone decyzje; (...).
UZASADNIENIE
Pismami z dnia 24 listopada 2004 r. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością "GEC-P." wystąpiła do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w W. o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiące czerwiec, lipiec, sierpień i wrzesień 2004 r. W uzasadnieniu wniosków o stwierdzenie nadpłaty podatku spółka podnosiła, że na podstawie umowy zawartej z firmą "GEC" z siedzibą w USA świadczy na rzecz tego podmiotu usługi projektowania, wsparcia technologiczno-produkcyjnego, badania części oraz inne usługi inżynieryjne związane z opracowaniem turbin gazowych i silników odrzutowych. Usługi te przez Urząd Statystyczny w W. zostały zaklasyfikowane jako "usługi w zakresie badań i analiz zintegrowanych systemów mechanicznych i elektrycznych" PKWiU 74.30.13-00 /KWiU 74.30.13/.
Spółka wraz z wnioskami o stwierdzenie nadpłaty złożyła kopie zapytania skierowanego do Urzędu Statystycznego a także pismo tegoż urzędu, z którego wynikało, że opisane usługi zaliczane są do grupowania o numerze PKWiU 74.30.13-00 powyższe zakwalifikowanie. Dalej spółka podnosiła, że w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 53 poz. 545 ze zm. w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako ustawa o VAT/ w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT ustawodawca postanowił, że w przypadku niektórych usług świadczonych przez podatników na rzecz osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.
