Wyrok WSA w Opolu z dnia 25 lipca 2006 r., sygn. I SA/Op 157/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Zborzyński Sędziowie NSA Joanna Kuczyńska Asesor sądowy Marzena Łozowska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Joanna Zamojska - Jaszczyk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 lipca 2006 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Brzegu decyzją z dnia [...] Nr [...] określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2004r. w kwocie 147zł.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że w roku 2004 pan S. S. uzyskiwał przychody ze stosunku pracy oraz przychody z działalności wykonywanej osobiście, zawierając umowy o dzieło i zlecenia. Przedmiotem tych umów było m.in.: sporządzanie kosztorysu inwestorskiego, nadzór inwestorski, okresowy przegląd stanu technicznego obiektów budowlanych, opracowywanie książek obiektu budowlanego wraz z protokołami przeglądu, wykonanie projektu budowlano-wykonawczego oraz opracowania szacunkowego kosztorysu remontu. Podatnik nie złożył zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, a z dniem 31 grudnia 2004r. - w odniesieniu do przychodów z działalności wykonywanej osobiście nastąpiło przekroczenie kwoty uprawniającej do zwolnienia podmiotowego 45.700 zł, stosownie do przepisu art. 113 ust.1 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz.535 z późn. zm.).
Na powyższe rozstrzygnięcie złożono odwołanie w którym pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zarzucił on decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego, przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 15 ust.2 i 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 122, 187 § 1 oraz 191 Ordynacji podatkowej, poprzez pominięcie w ramach prowadzonego postępowania podatkowego istotnych faktów dla prawidłowego ustalenia podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a także naruszenie art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, poprzez brak pełnego uzasadnienia faktycznego i prawnego. Zdaniem pełnomocnika, powyższe naruszenia przepisów postępowania miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy i doprowadziły do błędnego ustalenia, że z tytułu świadczonych usług, podatnik podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.


