Wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. II SA/Wa 830/06

II SA/Wa 830/06 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 6 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Asesor WSA Jarosław Trelka (spr.), Protokolant Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2008 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2006 r. Nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...]października 2005 r. nr [...] 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat K. P. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o należny podatek od towarów i usług w kwocie 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) - tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

II SA/Wa 830/06

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 stycznia 2005 r. pełnomocnik M. M., jego żona E. M., powiadomiła Starostę Powiatu G. o naruszeniu przez Gminę G. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.), poprzez brak udzielenia informacji o okolicznościach przetwarzania danych osobowych M. M. dotyczących stanu jego zdrowia psychicznego, a także poprzez bezprawne ujawnienie tych danych. Pismo to zostało następnie przekazane do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO). Z akt postępowania administracyjnego wynika ponadto, że pismem z dnia 22 września 2004 r. M. M. zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy G. z zawiadomieniem o naruszeniu prawa dotyczącego ochrony danych osobowych przez Zarząd Koła Polskiego Związku Niewidomych w G. oraz dwie imiennie wskazane osoby. Zarząd i te osoby ujawniły, jak wynika z powyższego pisma, opinię biegłego psychiatry o stanie zdrowia psychicznego skarżącego, przy czym skarżący nie wskazał źródła, z którego opinią tą dysponowali.