Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. I SA/Wr 1403/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Asesor WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant Anna Terlecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 lutego 2008 r. sprawy ze skargi T. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do listopada 2003 roku oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi T. P. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] utrzymująca w mocy orzeczenie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] określająca Skarżącemu kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym za poszczególne miesiące 2003 r.
Jak wynikało z uzasadnienia zaskarżonego aktu, w badanym okresie rozliczeniowym Skarżący prowadził działalność w zakresie obrotu hurtowego
i detalicznego paliwami: olejem napędowym (sprzedaż hurtowa), olejem opałowym (sprzedaż hurtowa i detaliczna) oraz niewielką ilością etyliny. Przeprowadzone w firmie Skarżącego czynności kontrolne ujawniły nieprawidłowości dotyczące sprzedaży oleju opałowego. W okresie do stycznia do listopada 2003 r. (w grudniu 2003 r. wystąpiła sprzedaż oleju opałowego) Strona dokonała mniejszej ilości sprzedaży oleju opałowego niż dokonane w tym okresie zakupy, z zestawienia ilości zakupionego i sprzedanego w tym czasie towaru wynikała różnica w wysokości
1.116 l. oleju opałowego, jednocześnie w przedłożonym kontrolującym remanencie końcowym wykazano stan magazynowy - 0.
Mając na uwadze fakt, że Strona nie dysponowała jakimikolwiek urządzeniami magazynowymi, zaś dostawa następowała bezpośrednio do odbiorców, organ podatkowy uznał, że wskazana powyżej różnica stanowi nieudokumentowany rozchód, który przypisano do miesiąca listopada 2003 r. opodatkowując go wg stawki właściwej dla oleju napędowego.
Szczegółowej analizie poddano także sprzedaż oleju opałowego na cele grzewcze, a zwłaszcza składne przez nabywców oświadczenia o przeznaczeniu na ten cel nabywanego oleju. Ujawniono, w tym przypadku, że na 294 sprawdzone oświadczenia 242 zawierają nieprawdziwe informacje o nabywcach, nie figurowali oni w ewidencjach urzędowych prowadzonych przez właściwe urzędy miejskie i urzędy skarbowe, wśród tych oświadczeń dwa pochodziły od osób zmarłych przed datą wystawienia oświadczenia. W przypadku 41 oświadczeń ujawniono jedynie zgodność danych osobowych, zaś pozostałe informacje nie były już zgodne. Taki zakres posiadanej wiedzy pozwolił organom podatkowym na dotarcie do osób o wskazanych w oświadczeniach nazwiskach, bez możliwości dalszej ich identyfikacji, celem szczegółowego wyjaśnienia sprawy przesłuchano wszystkie te osoby, które zaprzeczyły aby kiedykolwiek dokonywały zakupu w firmie Skarżącego. W przypadku 11 osób dane adresowe i osobowe zawarte w oświadczeniach odpowiadały danym zawartym w urzędowych bazach danych. Osoby te przesłuchane w toku postępowania zeznały jednak, że nigdy nie kupowały oleju opałowego w firmie Skarżącego.
