Wyrok WSA w Łodzi z dnia 3 marca 2008 r., sygn. I SA/Łd 1412/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Arkadiusz Cudak Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Protokolant Asystent sędziego Paweł Pijewski po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 3 marca 2008 r. przy udziale --- sprawy ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2002 r. oraz określenia kwoty nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2002 r. oddala skargę.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określił G.K. prawidłową kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za lipiec 2002 r. (w kwocie 17 851,- zł), sierpień 2002 r. (13 261,- zł), wrzesień 2002 r. (7 260,- zł) i październik 2002 r. (4 597,- zł) oraz określił zobowiązanie podatkowe G.K. w podatku od towarów i usług za listopad 2002 r. (12 267,- zł) i grudzień 2002 r. (8 284,- zł).

Powyższe rozstrzygnięcie było rezultatem przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania kontrolnego, w trakcie którego ustalono, iż podatnik, prowadzący działalność gospodarczą m.in. w zakresie obrotu paliwami ciekłymi, zawyżył w lipcu i sierpniu 2002 r. naliczony podatek VAT, wynikający z faktur zakupu paliwa od firmy A.

Ustalenia w zakresie działalności firmy A organ podatkowy oparł na materiałach kontroli przeprowadzonej w tej firmie przez Urząd Kontroli Skarbowej w W. Organ I instancji powołał się przede wszystkim na zeznania właściciela firmy A M.K., który oświadczył, że w momencie rozpoczęcia działalności gospodarczej nie dysponował żadnymi środkami trwałymi, a jego rola w firmie sprowadzała się do udzielenia pełnomocnictwa A.R. oraz pobierania wynagrodzenia. Z zeznań ww. pełnomocnika M.K. wynikało natomiast, że firma A faktycznie nie dokonywała zakupu i sprzedaży paliwa, a została stworzona jedynie po to by dokumentować obrót paliwem, pochodzącym z innych źródeł. A.R. oświadczył również, że nie znał ani osób dokonujących faktycznego obrotu, ani też źródeł pochodzenia paliwa. Oświadczył ponadto, że kopie faktur wystawionych przez firmę A były systematycznie niszczone, firma nigdy nie prowadziła rejestrów VAT, natomiast deklaracje VAT-7 były wypełniane przez M.K. zgodnie ze wskazówkami rzeczywistego pomysłodawcy działalności D.Z. W związku z tym firma nie posiadała żadnej dokumentacji podatkowej.