Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. II SA/Gd 256/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant Starszy Referent Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta z dnia 28 listopada 2007 r. nr [...] 2. orzeka, że decyzje te nie mogą być wykonane 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz W. D. kwotę 500 (pięćset) zł.

Uzasadnienie

Burmistrz Miasta decyzją z dnia 17 stycznia 2007 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku M. i B. W. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-mieszkalnego na działkach nr [...] obr. 2 położonych w Ł. przy ulicy [...]. Organ stwierdził, że na przedmiotowym terenie dopuszczalna jest budowa budynku usługowo-mieszkalnego i określił szczegółowe warunki realizacji tej inwestycji. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 59 ust. 1, 60 ust. 1 i 4, 61 ust. 1, 63 ust. 1-4, 64 ust. 1, 65 ust.1-3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 ze zm.) oraz § 2-3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzjach o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz w decyzji o warunkach zabudowy (Dz.U. Nr 164, poz. 1589) i § 3-9 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz.1588)

Określając wymagania dotyczące nowej zabudowy organ ustalił, iż linia zabudowy kondygnacji przyziemia winna przebiegać zgodnie z art. 43 ust.1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (jedn. tekst Dz.U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.) stanowiącym, iż obiekt budowlany powinien być usytuowany w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni co najmniej 8 m- w przypadku drogi powiatowej, w szczególnie uzasadnionych przypadkach właściwy zarząd drogi może wyrazić zgodę na usytuowanie obiektu budowlanego przy drodze, w odległości mniejszej. Linię zabudowy powyżej kondygnacji przyziemia określono zgodnie z załącznikiem graficznym. Określając szerokości elewacji frontowej organ wskazał, iż winna być ona dostosowana do warunków technicznych wynikających z przepisów odrębnych. Odnośnie rzędnych określających wysokość zabudowy wskazano, że rzędne górnej krawędzi elewacji frontowej, rzędna gzymsu lub attyki elewacji frontowej i rzędna kalenicy dachu budynku nie mogą przekraczać odpowiadających im rzędnych istniejącej zabudowy usytuowanej na działkach nr [...] obręb 2 i zlokalizowanej na granicy działki nr [...]. W rozstrzygnięciu wskazano, że wielkość powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki winna być dostosowana do warunków technicznych wynikających z przepisów odrębnych. Ponadto ustalono, że planowana inwestycja winna zapewniać miejsca parkingowe dla samochodów osobowych w ilości dla funkcji usług 1,5 stanowiska na 100 m2 powierzchni użytkowej, dla funkcji bazy socjalno-pobytowej w ilości jedno miejsce parkingowe dla czterech miejsc noclegowych, które winny bilansować się w obszarze działek nr [...].