Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. I SA/Ol 440/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Zofia Skrzynecka, Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Piskozub (spr.), sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Protokolant Marika Brzozowiec, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 8 stycznia 2009r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. oddala skargę

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania J. S. i A. S. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" w sprawie określenia małżonkom J.A. S. podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok w wysokości 173.703,00 zł, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika, co następuje:

A. S. w 2001r. prowadził działalność gospodarczą pod firmą A. Przedmiotem działalności były roboty ogólnobudowlane, montażowe, instalacyjne i remontowe. Dla celów rozliczeń podatkowych prowadzone były rejestry sprzedaży VAT i rejestry zakupów VAT. Wartości wykazane w tych rejestrach były zgodne z danymi wykazanymi w deklaracjach VAT-7 oraz dokumentami źródłowymi.

W wyniku przeprowadzonej u podatnika kontroli skarbowej w zakresie rzetelności podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa i budżetu gminy, a także innych należności pieniężnych państwa lub państwowych funduszy celowych za 2001r.,decyzją z dnia "[...]" Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej, określił J. i A. S. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok, w wysokości 173.703,00 zł.

Podstawą powyższego było ustalenie, że A. S. w działalności A w 2001 roku zawyżył koszty uzyskania przychodów o kwotę 462.662,00 zł, wykazane w 26 fakturach wystawionych przez B, które nie odzwierciedlały rzeczywiście wykonanych czynności.

Organ I instancji biorąc pod uwagę, że Spółka C nie wykonywała żadnych robót, a jej rzekomi pracownicy firmy C A. i D. K., A. U., R. B., S. i J. R. oraz P. W., faktycznie świadczyli pracę na rzecz Zakładu A, wyliczył wartość ich pracy na kwotę 33.860 zł, która to kwota stanowiła wysokość wynagrodzenia tych pracowników, a pracowników A stanowiła koszt uzyskania przychodów.