Wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 stycznia 2009 r., sygn. III SA/Wa 2078/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Hieronim Sęk (sprawozdawca), Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2009 r. spraw ze skarg R. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące: czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2004 r. oddala skargi

Uzasadnienie

1. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. (dalej w skrócie "DUKS"), po przeprowadzonym przez inspektorów działających z upoważnienia Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej postępowaniu kontrolnym (dotyczącym rozliczeń podatku od towarów i usług w 2003 r. i 2004 r.), siedmioma decyzjami z dnia [...] stycznia 2008 r. określił R. K. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "G." (dalej zwany "Stroną" lub "Skarżącym") zobowiązania podatkowe w podatku od towarów i usług (dalej w skrócie "podatek VAT) za czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad oraz grudzień 2004 r.

Organ kontroli skarbowej zakwestionował odliczenie podatku naliczonego na podstawie faktur VAT wystawionych przez FHU "P." M. S.. Faktury te dotyczyły zakupu usług marketingowych, pozyskiwania klientów dla operatora telekomunikacyjnego T.. Według organu nie mogły one stanowić dla Strony podstawy do obniżenia podatku należnego z uwagi na brak tożsamości pomiędzy podmiotem figurującym jako sprzedawca a faktycznymi sprzedawcami. M. S. nie prowadził bowiem rzeczywistej działalności gospodarczej pod firmą FHU "P.", nie czerpał zysków z działalności tej firmy, nie podejmował decyzji związanych z działalnością firmy, nie zainwestował własnych środków zarówno na założenie, jak i rozwój firmy, a jego rola w istocie sprowadzała się do roli pracownika. Jako rzeczywistych sprzedawców usług dla R. K. wskazano L. K. i T. C., którzy faktycznie prowadzili działalność gospodarczą pod firmą FHU "P." M. S., formalnie występując jako jego pełnomocnicy. To oni podejmowali wszelkie decyzje dotyczące działalności i byli beneficjentami zysków wytworzonych w tym podmiocie. M. S. tylko zaś firmował własnym nazwiskiem ich działalność. Osobiście nie świadczył żadnych usług marketingowych, fizycznie nie wystawiał faktur sprzedaży, nie otrzymywał zapłaty za faktury sprzedaży, nie dokonywał żadnych transakcji zakupu, nie dokonywał zapłaty za świadczone usługi i nie prowadził rozmów z kontrahentami firmy. Faktury wystawiali T. C. i L. K. i bez wiedzy M. S. podpisywali je jego nazwiskiem. Jednocześnie nie dokonali zgłoszenia rejestracyjnego dla celów podatku od towarów i usług i nie byli czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Zyski z działalności dzielili pomiędzy siebie w równej wysokości.