Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. I SA/Gl 404/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka, Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędzia WSA Krzysztof Winiarski (spr.), Protokolant Izabela Maj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2009 r. sprawy ze skargi B. i J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. określił B. i J. K. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kocie [...] zł.

Organ podatkowy pierwszej instancji uznał, że małżonkowie K. nie wykazali uzyskanych w 2007 r. dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Zdaniem organu w zeznaniu podatkowym małżonków nie zostały wykazane przychody z innych źródeł z tytułu umorzenia odsetek należnych na podstawie umowy kredytowej zawartej z A S.A. Według informacji PIT-8C sporządzonej przez ten bank wartość umorzonych odsetek wynosiła [...] zł. Nadto małżonkowie nie wykazali przychodów z innych źródeł, tj. z tytułu refundacji kosztów szkolenia w kwocie [...] zł. (wg informacji PIT-8C sporządzonej przez Okręgową Izbę Pielęgniarek i Położnych w K.) oraz przychodów z działalności wykonywanej osobiście na podstawie umowy o dzieło i zlecenia w kwocie [...] zł. (wg informacji PIT-11 wystawionej przez płatnika).

Zdaniem organu podatkowego umorzone odsetki stanowią przychód z tzw. innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odwołaniu od powyższej decyzji małżonkowie K. wnieśli o jej uchylenie i umorzenie postępowania. W ocenie podatników umorzone odsetki nie stanowią przychodu do opodatkowania. Powołali się oni na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] r. nr [...], w której organ ten uznał, że umorzenie odsetek nie jest realnym przysporzeniem majątkowym dla kredytobiorcy. W dalszej części odwołania przytoczyli okoliczności stanu faktycznego. Wynika z niego, ze w 2000 r. zawarli oni umowę o kredyt mieszkaniowy z Bankiem A SA w G.. Kredyt został zabezpieczony na nieruchomości podatników. W wyniku nieprzewidzianych zdarzeń losowych w 2003 r. zaprzestali oni spłacania rat kredytowych, w związku z czym Bank wypowiedział umowę kredytową, z natychmiastowym terminem spłaty zadłużenia. Zadłużenie to nie zostało spłacone. Od tego momentu Bank zaczął naliczać odsetki, które przekroczyły wartość kredytu. W dalszej kolejności strona zarzuca, że do nieuzasadnionego zwiększenia zadłużenia doszło wskutek bierności Banku.