Wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 grudnia 2009 r., sygn. III SA/Wa 1208/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędzia WSA Maciej Kurasz, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia straty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. oddala skargę
Uzasadnienie
Skarżący - M. M. prowadził w 2003 r. działalność gospodarczą M. oraz był wspólnikiem spółki cywilnej, prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą K. s.c.
Przedmiotem działalności firmy M. było świadczenie usług kosmetycznych - solarium, sprzedaż kosmetyków pochodzenia krajowego i zagranicznego, natomiast K. S.C. - produkcja części zamiennych do urządzeń technicznych, handel hurtowy i detaliczny artykułów pochodzenia krajowego i zagranicznego oraz wyrobami hutniczymi.
W zeznaniu o dochodach osiągniętych w 2003 r. - PIT-36 - Skarżący wykazał stratę w wysokości 46.472,74 zł z M. i dochód w kwocie 820,86 zł z tytułu udziału w K s.c.
Kontrola podatkowa przeprowadzona w K. s.c. stwierdziła szereg nieprawidłowości w prowadzonej dokumentacji podatkowej, polegających na zawyżeniu kosztów uzyskania przychodów o kwotę 395,13 zł, niezaewidencjonowaniu przychodu ze sprzedaży artykułów firmy D., zakupionych za kwotę 364,52 zł oraz ewidencjonowanie wydatków na zakup paliwa, na podstawie dokumentów, które nie potwierdzały faktycznie dokonanych operacji gospodarczych, zgodnie z ich rzeczywistym przebiegiem. Na podstawie dokonanych ustaleń organ podatkowy I instancji uznał, że podatkowa księga przychodów i rozchodów K. s.c. za okres od 1 stycznia 2003 r. do 31 grudnia 2003 r. prowadzona była nierzetelnie - w zakresie przychodów i wadliwie, w zakresie kosztów uzyskania przychodów, w związku z czym, stosownie do art. 193 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 Nr 8 poz. 60 ze zmianami), nie uznał jej za dowód w postępowaniu podatkowym.
