Wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 lutego 2010 r., sygn. III SA/Wa 2019/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (sprawozdawca), Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Protokolant Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2010 r. spraw ze skarg P. S.A. z siedzibą w W. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów egzekucyjnych 1) uchyla zaskarżone postanowienia; 2) stwierdza, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz P. S.A. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

W dniu [...] kwietnia 2007 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. przyjął do wykonania tytuły wykonawcze nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. wystawione przez wierzyciela - Burmistrza Miasta I. oraz nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. wystawiony przez wierzyciela - Burmistrza C. dotyczące Zobowiązanego - oznaczonego jako P. S.A. z siedzibą w W. (dalej jako "Skarżący" lub "Spółka").

W dniu [...] maja 2007 roku organ egzekucyjny (Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W.) wszczął postępowania egzekucyjne tj. w/w tytuły wykonawcze doręczył Spółce oraz zastosował środek egzekucyjny w postaci egzekucji z wierzytelności pieniężnych (zawiadomieniami z dnia [...] maja 2007 r., które obejmowały między innymi przedmiotowe tytuły wykonawcze, dokonał zajęcia praw majątkowych stanowiących wierzytelności pieniężne u dłużników zajętych wierzytelności, które skierował odpowiednio do spółki P. S.A. z siedzibą w W. i P. sp. z o.o. z siedzibą w W..

Dnia [...] i [...] czerwca 2007 r. członkowie zarządu Skarżącego działając w związku z treścią art. 33 pkt. 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn. Dz. U. Z 2005 r Nr 229 poz. 1954 z późn. zm.; dalej w tekście: "u.p.e.a.") złożyli pisma zawierające zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, które dotyczyły tytułów wykonawczych nr [...],[...] wystawionych przez Burmistrza Miasta I. oraz [...] wystawionego przez wierzyciela - Burmistrza C. wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowań egzekucyjnych na podstawie art. 34 § 4 cytowanej ustawy. W uzasadnieniu pism, członkowie zarządu reprezentujący Spółkę wskazali, iż Skarżąca spełnia kryterium uznania jej za duży podmiot (zgodnie z art. 5 ust. 9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych - t. jedn.:Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz.1267 ze zm.), w związku z czym urzędem skarbowym właściwym w sprawie prowadzenia w stosunku do spółki egzekucji z należności pieniężnych -od dnia 1 stycznia 2004 roku jest urząd skarbowy utworzony dla obsługi tzw. "dużych podatników". Powołując się na przepisy przejściowe zawarte w art. 31 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz. U. Nr 137, poz. 1302) stwierdzili, iż postępowania egzekucyjne w sprawach wszczętych po dniu wejścia w życie ustawy prowadzą organy, których właściwość miejscową ustala się na podstawie przepisów znowelizowanych. Podnieśli ponadto okoliczność, iż urzędy skarbowe właściwe do obsługi dużych podatników nie zostały wymienione w zał. nr 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych (Dz. U. 209, poz. 2027 ze zm.), który określa wykaz siedzib naczelników urzędów skarbowych wykonujących zadania określone w art. 5 ust. 6 ustawy o urzędach i izbach skarbowych, z wyłączeniem egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, zatem są upoważnione do wykonywania wszystkich czynności i zadań właściwych dla naczelnika urzędu skarbowego. Opierając się na przytoczonych przepisach zarzucili, iż zaskarżone postępowanie egzekucyjne mogło być wszczęte i prowadzone jedynie przez urząd skarbowy właściwy dla tzw. dużych podmiotów; stąd prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. stanowiło naruszenie prawa - poprzez naruszenie przepisów dotyczących właściwości miejscowej organu egzekucyjnego.