Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 25 marca 2010 r., sygn. I SA/Gd 856/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Zbigniew Romała, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 marca 2010 r. sprawy ze skargi P. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 września 2009 r. nr sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 17 lutego 2009 r. Burmistrz ustalił P. G. podatek od nieruchomości za 2009 r. w wysokości 927,- zł.

Decyzją z dnia 13 lipca 2009 r. Burmistrz , zmieniając powyższą decyzję w trybie art. 230 ordynacji podatkowej, orzekł o dokonaniu wymiaru uzupełniającego podatku od nieruchomości za 2009 r. poprzez zastąpienie w ww. decyzji zapisu "budynki mieszkalne", zapisem "budynki letniskowe" i w związku z tym dokonał przypisu podatku od nieruchomości za rok 2009 r. w wysokości 387,- zł

w wyniku czego zobowiązanie z tego tytułu ustalono na kwotę 1.314,- zł.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło niniejszą sprawę organowi pierwszej instancji w celu dokonania uzupełniającego wymiaru podatku poprzez zmianę decyzji z dnia 17 lutego 2009 r.

W odwołaniu od powyższej decyzji P. G. kwestionował przyjętą przez organ podatkowy kwalifikację gruntów i budynków wskazując, że grunty winny być zakwalifikowane nie jako letniskowe, lecz jako grunty pozostałe, zaś budynki nie jako letniskowe, ale jako mieszkalne. Skarżący powołał się na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 czerwca 2009 r. wydaną w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, w której organ przyjął dla przedmiotowych składników taką kwalifikację, jak podaje skarżący w odwołaniu. Skarżący podniósł, że przedmiotowy budynek, analogicznie, jak w latach ubiegłych, zaspokaja jego podstawowe potrzeby mieszkaniowe.