Wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 marca 2011 r., sygn. II SA/Łd 875/10

Dnia 10 marca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.) Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Protokolant asystent sędziego Jarosław Moraczewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2011 roku sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "A" w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji oddala skargę

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) po ponownym rozpatrzeniu wniosku Miasta Ł., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rewitalizacji obiektu, obejmującej przebudowę, rozbudowę, nadbudowę budynku pofabrycznego ze zmianą sposobu użytkowania na funkcje usługowe, budowę parkingów i budowę (przebudowę) infrastruktury technicznej oraz elementów zagospodarowania terenu, do realizacji na nieruchomości w Ł. przy ul. A [...]. Prezydent zaznaczył, iż inwestycja będzie realizowana w ramach projektu "Rewitalizacja śródmiejskiego obszaru Ł. w obrębie ulic B - C - A - D".

Od powyższej decyzji odwołania złożyłyli Spółdzielnia Mieszkaniowa A w Ł. oraz Wspólnota Mieszkaniowa ul. B [...] w Ł.

Spółdzielnia Mieszkaniowa A w Ł zarzucając naruszenie art. 6-9 i art. 16 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, art. 59 ust. 1 i art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie decyzji i orzeczenie co do istoty. Wskazując na zasadność sformułowanych zarzutów strona argumentowała, iż planowana inwestycja częściowo miałaby być realizowana na terenie, na którym na mocy ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę zrealizowano budynek mieszkalny i garaże, uzyskano pozwolenie na użytkowanie. Zdaniem Spółdzielni planując na tym terenie kolejną inwestycję dochodzi do rażącego naruszenia obowiązujących przepisów, co świadczy o nadużywaniu władzy przez organ samorządowy, dojdzie bowiem do naruszenia interesów osób trzecich, którzy na tym terenie zrealizowali przed 10 laty swoje potrzeby mieszkaniowe. Strona zarzuciła, iż niezgodny z prawem i nieczytelny jest zapis ustalający wskaźnik powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, gdyż organ wskazał "dla części nadziemnej zgodnie z wnioskiem - rozbudowa istniejącego budynku o powierzchni zabudowy 100m?".Nadto załącznik graficzny do decyzji nie informuje gdzie ma przebiegać droga opisana w decyzji symbolem KDD 1/2 , organ uznał, że będzie obsługiwała projektowaną inwestycję, a drogi nie zaznaczono na mapie, nie ma dokumentu, który może przesądzić o jej powstaniu i finansowaniu tj. uchwały Rady Miejskiej. Dalej, iż obsługa parkingowa inwestycji jest niezgodna z wnioskami z analizy, bowiem z zestawienia obu informacji, wynika że nie wskazano miejsca parkowania pojazdów. Strona odwołująca dodała, iż do Ministra Kultury skierowany został wniosek o przeprowadzenie postępowania nadzorczego i stwierdzenie nieważności postanowienia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków uzgadniającego planowaną inwestycję.