Wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 maja 2011 r., sygn. III SA/Wa 2003/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędzia WSA Jerzy Płusa, Protokolant referent stażysta Marika Krawczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2011 r. sprawy ze skargi M. M. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę

Uzasadnienie

1. Na podstawie przedłożonych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie przez Ministra Finansów akt z postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Sąd poddał analizie następujący stan faktyczny i prawny. M. M. (dalej: "Skarżąca", "Strona"), złożyła w dniu 14 kwietnia 2010 r. (data wpływu do Ministra Finansów) wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Strona jest osobą fizyczną, która rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej w końcówce 2008 r. Działalność, którą prowadzi, to niepubliczne przedszkole. W 2008 r. przedszkole utrzymywało się wyłącznie z opłat rodziców tytułem opłaty stałej (czesnego) i opłat za wyżywienie dzieci, w związku z tym wpływy (przychody) oraz wydatki (koszty) rozliczane były jako przychody i koszty podatkowe. W styczniu 2009 r. Skarżąca wystąpiła z wnioskiem do Urzędu Gminy o przyznanie dotacji dla przedszkoli niepublicznych. Dotacja została jej przyznana począwszy od stycznia 2009 r. Dotacje dla niepublicznych przedszkoli przysługują na każde dziecko w wysokości nie niższej niż 75% ustalonych w budżecie danej gminy wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jedno dziecko. Przyznana dotacja korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych jako dotacja otrzymana od jednostki samorządu terytorialnego. W związku z przyznaną dotacją działalność przedszkola od stycznia 2009 r. jest finansowana z dwóch źródeł: dotacji - zwolnionej z podatku, a także z wpłat rodziców (czesne i wyżywienie), które podlegają opodatkowaniu. Koszty związane z funkcjonowaniem przedszkola są pokrywane ze środków uzyskanych z wpłat rodziców i z dotacji. Urząd Gminy, który dotację przyznaje nie nakłada obowiązku szczegółowego rozliczenia środków z tego tytułu. Z uwagi na to nie ma fizycznej możliwości określenia, które koszty są finansowane bezpośrednio z dotacji, a które z wpłat rodziców. Do wyliczenia przychodu podatkowego z tytułu czesnego i wyżywienia Skarżącej stosuje art. 14 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, ze zm. - dalej" "p.d.o.f."), który mówi, że przychodem z działalności gospodarczej są przychody należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane. To dodatkowo utrudnia rozliczenie kosztów w podziale na te pokryte dotacją i te pokryte wpłatami rodziców, gdyż te ostatnie regulowane są nierzadko z opóźnieniem i w różnych terminach. W praktyce zatem nie ma możliwości ustalenia wiarygodnej metody rozdzielenia kosztów przypadających na poszczególne źródła przychodów. Począwszy od stycznia 2009 r. koszty uzyskania przychodów ustala się w oparciu o zasadę wyrażoną w art. 22 ust. 3 i 3a p.d.o.f., w takim stosunku, w jakim pozostają przychody zwolnione i opodatkowane w ogólnej kwocie przychodów. W związku z powyższym Strona zadała pytanie, czy przedszkole niepubliczne, które jest finansowane z dwóch źródeł: dotacji (zwolnionej z p.d.o.f.) oraz opłat wnoszonych przez rodziców (czesne i wyżywienie), które podlegają opodatkowaniu, ma prawo do rozliczania wydatków (kosztów) w oparciu o zasadę proporcji wyrażoną w art. 22 ust. 3 i 3a p.d.o.f. Zdaniem Strony, zasada proporcji wyrażona w art. 22 ust. 3 i 3a p.d.o.f., w tym przypadku ma zastosowanie do rozliczania wydatków (kosztów) przedszkola. Po wielokrotnych analizach swojej sytuacji dotyczącej rozliczeń podatkowych, Skarżąca stwierdziła, że nie znajduje innego rozwiązania w istniejących przepisach prawnych, które pozwolą na zastosowanie innej metody. Na poparcie swojego stanowiska wskazała interpretacje prawa podatkowego: Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie: IPPB1/415-356/09-2/IF z dnia 7 sierpnia 2009 r., Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu: ILPB1/415-86/08-2/GM z dnia 17 kwietnia 2008 r. Po przeanalizowaniu przepisów podatkowych, jak również wydanych już interpretacji prawa podatkowego, Strona uważa, że zastosowana przez nią metoda jest prawidłowa.