Wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 marca 2012 r., sygn. I SA/Wr 1142/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Sędziowie WSA Anetta Chołuj, WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca), Protokolant Paulina Wódka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 marca 2012 r. sprawy ze skargi Ł. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we W. utrzymał w mocy decyzję Urzędu kontroli Skarbowej z dnia [...]r. (Nr [...]), określającą skarżącemu Ł. K. (dalej: skarżący, podatnik) zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych z 2006 r. w kwocie 175.287 zł.

Wszczęcie postępowania kontrolnego w sprawie oraz wydanie decyzji wymiarowej przez organ podatkowy I instancji nastąpiło w związku z osiągnięciem przez skarżącego, prócz wykazanych w zeznaniu rocznym przychodów z tytułu wynagrodzenia ze stosunku pracy i innych źródeł, nieopodatkowanego dochodu z działalności gospodarczej, polegającej na obrocie zużytymi katalizatorami samochodowymi. Udokumentowany obrót w tym zakresie stanowiły umowy sprzedaży zawarte między podatnikiem (jako sprzedającym) a niemiecką firmą "A"(nabywcą) na łączną kwotę 490.764,21 zł. Jednocześnie, z zestawienia ilościowego zakupionych i sprzedanych katalizatorów wynikało, że uwidocznione na umowach sprzedaży na rzecz niemieckiej firmy "A" katalizatory przewyższają ilościowo katalizatory objęte dowodami zakupu, jakimi dysponował skarżący.

Ze szczegółowych ustaleń organu podatkowego I instancji wynika, że podatnik dokonywał na terenie Austrii zakupu używanych katalizatorów samochodowych, które następnie sprzedawał na terenie Niemiec. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie odprowadzał podatku dochodowego od osób fizycznych, jak również, nie prowadził ksiąg podatkowych. Spośród łącznej kwoty sprzedanych katalizatorów skarżący posiadał dowody ich uprzedniego nabycia jedynie w części, co dokumentował sześcioma egzemplarzami umów zawartymi z R. K. (4 umowy) oraz J. N. (2 umowy), natomiast w pozostałej części nie posiadał żadnych pokwitowań, jedynie przedstawił własne notatki, mające dokumentować ich nabycie.