Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 23 lipca 2012 r., sygn. I SA/Gl 552/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Mikosz, Sędziowie WSA Beata Kozicka,, Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), Protokolant Marek Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2012 r. sprawy ze skargi Z. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) orzeka, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 5260 (pięć tysięcy dwieście sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą Z. N. zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2001 r. w kwocie [...] zł.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ podatkowy pierwszej instancji zwrócił uwagę na zaistnienie nadwyżki wydatków poczynionych przez podatnika w 2001 r. nad znajdującymi się w jego dyspozycji środkami finansowymi, pochodzącymi ze źródeł przychodów wolnych od opodatkowania lub opodatkowanych. Zdaniem organu, Z. N. w 2001 r. poniósł wydatki w łącznej wysokości [...] zł natomiast wartość mienia zgromadzonego przez podatnika w tym roku wynosiła [...] zł.
W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji Z. N. wniósł o uchylenie tej decyzji oraz umorzenie postępowania. Zarzucając naruszenie przez organ art. 122, 123 § 1, 187 § 1 i § 3 oraz art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
1997 r. - Ordynacja podatkowa, stwierdził on, iż poczynione w postępowaniu podatkowym ustalenia są nieprawidłowe. Przede wszystkim, zdaniem podatnika, w decyzji organu kontroli skarbowej zaniżony został przychód strony, wskutek przyjęcia wyniku finansowego z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości nie znajdującej uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym. Ponadto, zdaniem strony, organ przyjął w sposób bezpodstawny, iż podatnik nie złożył zeznań podatkowych za lata 1992 i 1994, a nadto nie podjął działań zmierzających do wyjaśnienia kwestii uzyskanych w tych okresach dochodów, pomimo iż stosowne dokumenty w tym zakresie zostały przedstawione organom podatkowym.
