Wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 października 2012 r., sygn. III SA/Wa 252/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędziowie Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Sędzia WSA Dariusz Zalewski (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Agata Zdunek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2012 r. sprawy ze skargi J. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r. oraz 2009 r. oddala skargę

Uzasadnienie

I. Stan sprawy przedstawia się następująco:

1. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. przeprowadził u Pana J. H., (dalej Skarżący lub Strona) postępowanie podatkowe, w zakresie prawidłowości rozliczeń podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2008 r. do grudnia 2009 r. Stwierdził, że w kontrolowanym okresie Skarżący prowadził działalność gospodarczą w zakresie hurtowej sprzedaży: wyrobów czekoladowych, napoi, kawy i innych artykułów spożywczych.

W opinii organu pierwszej instancji w ewidencjach i deklaracjach za kontrolowane okresy strona zawyżyła podatek naliczony o łączną kwotę 418.552 zł poprzez zaewidencjonowanie i rozliczenie 87 faktur VAT od podmiotu nieistniejącego, tj. firmy H., C. P., ul. [...], [...], NIP [...] oraz 2 faktur VAT dokumentujących czynności, które nie zostały dokonane, jako wystawca których wskazana została firma P., [...], [...], NIP [...].

Naczelnik Urzędu Skarbowego W. w dniu [...] lutego 2011 r. wydał decyzję nr [...], w której określił Stronie zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia 2008 r. do grudnia 2009 r. oraz kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące: styczeń 2008 r. - styczeń 2009 r. oraz kwiecień, maj, październik, listopad i grudzień 2009 r.

W uzasadnieniu organ stwierdził, że podatnik nie dołożył należytych starań w wyborze kontrahenta a wręcz przeciwnie dopuścił się zaniedbania w stopniu uzasadniającym twierdzenie, że nabywając towar uczestniczył w transakcjach wykorzystanych do popełnienia oszustwa. W związku z powyższym organ pierwszej instancji stwierdził, że faktury na których jako sprzedawca widnieje firma "C.", C. P., zostały wystawione przez podmiot nieistniejący i stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) - dalej: ustawa o VAT, odmówił stronie prawa odliczenia podatku naliczonego w tychże fakturach.