Postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 7 stycznia 2013 r., sygn. II SA/Po 626/12

Prawo pomocy

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 stycznia 2013 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia ustanowić dla B. H. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 grudnia 2012 r. oddalił skargę B. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

W uzasadnieniu wniosku złożonym na formularzu PPF wnioskodawca oświadczył, że jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy, korzysta z zasiłku z pomocy społecznej w wysokości [...] zł. Nadto podał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych nieruchomości, wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Oświadczył, że posiada zaległości w ZUS w wysokości 35.000 zł, w opłatach za mieszkanie w wysokości 7.000 zł, za studia - 7.000 zł.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący jest zarejestrowany w urzędzie pracy jako bezrobotny bez prawa do zasiłku, nie pracuje dorywczo, ani na umowę o pracę. Mieszka sam w mieszkaniu kwaterunkowym, które wymaga remontu. Nadto, choruje.

Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 w zw. z art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych wydatkach bieżącego utrzymania.

Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wysokość realnie otrzymywanych środków z pomocy społecznej wskazuje w sposób oczywisty, że z trudem zaspokaja podstawowe potrzeby koniecznego swojego utrzymania. Stan zdrowia ogranicza też jego możliwości zarobkowania. Nie dysponuje żadnymi oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na pokrycie honorarium profesjonalnego pełnomocnika.

Przedstawiona przez wnioskodawcę sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia radcy prawnego z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w tym zakresie.

Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.

/-/ K. Witkowicz-Grochowska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/