Wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 marca 2013 r., sygn. VII SA/Wa 1910/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2013 r. sprawy ze skargi L. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala

Uzasadnienie

Sygnatura akt VII SA/Wa 1910/12

UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. znak: [...]- po rozpatrzeniu odwołania L. C., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...]; odmawiającą stwierdzenia, na wniosek J. C., L. C. oraz G. S. nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2011 r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Firmie Budowlano - Usługowej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę inwestycji pn. "mały dom mieszkalny wielorodzinny z wewnętrznymi instalacjami wod-kan., c.o., gaz., elektr." na dz. nr [...] i [...] obr. [...], przyłącze wody i kanalizacji sanitarnej na dz. nr ew. [...],[...],[...],[...],[...] obr. [...], parkingi na działkach nr [...],[...],[...]obr. [...] przy ul. M. w R..

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne:

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...]; Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielajacej [...] Sp. z o.o. w R. pozwolenia na budowę inwestycji “mały dom mieszkalny wielorodzinny z wewnętrznymi instalacjami (...).

Od powyższej decyzji L. C. złożyła odwołanie.

Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania oraz przeanalizowaniu akt sprawy, organ odwoławczy wskazał, że celem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest ustalenie czy orzeczenie, którego postępowanie dotyczy, dotknięte jest co najmniej jedną z wad wskazanych w art. 156 § 1 k.p.a., przy czym organ administracyjny nie jest związany zarzutami zawartymi we wniosku strony o stwierdzenie nieważności decyzji i uznając również, że podniesione zarzuty są niezasadne to musi zbadać z urzędu, czy zaskarżona decyzja nie jest dotknięta chociażby jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Jedną z przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. jest rażące naruszenie prawa, które w orzecznictwie określa się jako oczywiste i bezsporne naruszenie przepisu prawa, a przy tym takie, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa urzeczywistniającym zasadę sprawiedliwości społecznej.