Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 17 lipca 2013 r., sygn. I SA/Gl 1186/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędziowie WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.), Protokolant specjalista Monika Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2013 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowy od osób fizycznych oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wydanym na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 76, 76a § 1 i art. 51 § 1 i art. 53 § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie zaliczenia nadpłaty wynikającej z rozliczenia rocznego podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-37 za 2011 r. z dnia 5 marca 2012 r. na poczet zaległości A. S. z tytułu:
- zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 1999r. w kwocie [...] zl oraz
- odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł,
tj. zobowiązania określonego decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] .
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano na wstępie, że strona w dniu
5 marca 2012 r. złożyła zeznanie roczne o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2011 (PIT - 37) z wykazaną nadpłatą w kwocie 666 zł. Nadpłata ta została przez organ I instancji zaliczona (w opisany powyżej sposób) na poczet zaległości wynikającej z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r.
W zażaleniu na postanowienie organu I instancji pełnomocnik strony wskazał na rażące naruszenie prawa, tj. art. 165 § 4 Ordynacji podatkowej. Zarzucił że postanowienie organu I instancji wydano bez wszczęcia postępowania, względnie bez prawidłowego doręczenia takiego postanowienia. Nadto podniósł, że skarżąca nie posiada zobowiązań wobec Skarbu Państwa, a nieprawomocna decyzja za 1999 r. narusza prawo, gdyż została oparta na nieprawdziwych przesłankach i jest dokumentem fałszywym.

