Wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 października 2013 r., sygn. III SA/Wa 564/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat (sprawozdawca), sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Protokolant referent stażysta Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2013 r. sprawy ze skargi K. C. i D. W. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [... grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. oddala skargę

Uzasadnienie

1. Postanowieniem z [...] grudnia 2012 r. [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] października 2012 r. nadające rygor wykonalności decyzji z [...] października 2012 r. określającej K. C. i D. W. dalej: "Skarżący") wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r.

Jako podstawę postanowienia z [...] października 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. podał m.in. przepis art. 239b § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997br. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) - wskazywanej dalej jako: "O.p.". W uzasadnieniu postanowienia wskazał na przepisy dotyczące terminów przedawniania się zobowiązań podatkowych podnosząc, że do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego określonego ww. decyzją pozostało mniej niż 3 miesiące. W opinii organu zbliżający się termin przedawnienia zobowiązania uprawdopodabnia możliwość niewykonania zobowiązania wobec budżetu państwa.

2. W zażaleniu na to postanowienie Pełnomocnik Skarżących zarzucił mu naruszenie:

- art. 239b § 2 O.p. - przez zastosowanie rygoru natychmiastowej wykonalności w stosunku do nieostatecznej decyzji, mimo iż organ nie uprawdopodobnił, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane;

- art. 217 § 2, w zw. z art. 124 i z art. 121 § 1 O.p. - wskutek niewyjaśnienia jakimi przesłankami kierował się organ przy wydawaniu postanowienia oraz na jakich oparł się dowodach;