Wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 14 maja 2014 r., sygn. I SA/Bd 91/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska Sędzia WSA Teresa Liwacz Protokolant Asystent sędziego Joanna Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 maja 2014 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca do listopada 2006 r. 1. oddala skargę 2. zasądza od Skarbu Państwa (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy) na rzecz doradcy podatkowego P. M. kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w A. określił stronie zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od czerwca do listopada 2006 r. w łącznej wysokości [...] zł. W wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego organ stwierdził, że skarżąca prowadząc działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych nabyła paliwo w ilości ponad dwukrotnie wyższej niż potrzebna do przejechania kilometrów wynikających z faktur dokumentujących świadczenie usług. W związku z powyższym, organ wywiódł,

że część świadczonych usług nie została zafakturowana i ujęta w stosownych ewidencjach. W konsekwencji, organ uznał prowadzone przez podatnika ewidencje sprzedaży za nierzetelne, co skutkowało określeniem podstawy opodatkowania

w drodze oszacowania. Ponadto organ stwierdził, że w poszczególnych miesiącach skarżąca dokonała odliczenia podatku VAT wynikającego z faktur dotyczących nabycia towarów, które nie zostały wykorzystane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W złożonym odwołaniu skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości, zarzucając jej naruszenie art. 23 oraz art. 193 ustawy z dnia

29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: "O.p.") poprzez określenie podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, a także brak uzasadnienia wyboru zastosowanej metody; naruszenie art. 121 O.p., poprzez włączanie do postępowania podatkowego materiałów z innych postępowań, w zakresie odpowiadającym tylko organowi podatkowemu; naruszenie art. 122 O.p., poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy; naruszenie art. 180, art. 187 i art. 191 O.p., poprzez zaniechanie obowiązku wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego, naruszenie art. 210 § 4 i § 1 pkt 4 i 6 O.p., poprzez zaniechanie sporządzenia rzetelnego uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz brak podstawy prawnej do oszacowania.