Wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 października 2014 r., sygn. I SA/Wa 3268/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Lenart Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2014 r. sprawy ze skargi S. P. S. W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz S. P. S. W. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej jako "k.p.a."), utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...].

Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda [...], po rozpoznaniu wniosku spadkobierców H. M. i R. M., uznał, że dawna działka katastralna [...], położona we Wrześni nie podpadała pod działanie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13 ze zm., dalej jako "dekret o reformie rolnej").

Pismem z dnia [...] r. "T." Spółka Akcyjna w likwidacji z siedzibą we W. wniosła o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...].

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...]. W uzasadnieniu Minister wskazał, że instytucja stwierdzenia nieważności decyzji jest odstępstwem od zasady trwałości decyzji administracyjnych. Jednocześnie podkreślił, że przez brak podstawy prawnej do wydania decyzji należy rozumieć sytuację, w której brak jest normy prawnej upoważniającej do wydania rozstrzygnięcia. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość decyzji wskutek naruszenia norm prawnych regulujących działania organów, w szczególności prawa procesowego oraz materialnego. Minister wskazał, że podstawą prawną decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. był przepis § 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 1 marca 1945 r. w sprawie wykonania dekretu PKWN z dnia z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. Nr 10, poz. 51, dalej jako "rozporządzenie") oraz art. 2 ust. 1 lit. e dekretu o reformie rolnej. Z przepisów tych wnika, że pod działanie tego dekretu podlegały nieruchomości ziemskie stanowiące własność lub współwłasność osób fizycznych lub prawnych, jeżeli ich rozmiar na terenie województwa poznańskiego przekraczał łącznie 100 ha powierzchni ogólnej, niezależnie od wielkości użytków rolnych, zaś orzekanie w tych sprawach należało do urzędów ziemskich. W decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. przyjęto, że z zakresu pojęcia "nieruchomości ziemskie" wyłączone są grunty położone w granicach administracyjnych miast. Tym samym przedmiotowe działki, jako położone na terenie miasta W., nie były nieruchomościami ziemskimi i jako takie nie podlegały pod działanie ww. przepisów. Ostatecznie organ powołując się na jednolitą linię orzeczniczą sądów administracyjnych podniósł, że odmienna wykładnia przepisów prawa nie może stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, a tym samym przyjęta interpretacja Wojewody [...] odnośnie "nieruchomości ziemskiej" nie może stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji.