Wyrok WSA w Łodzi z dnia 31 maja 2016 r., sygn. I SA/Łd 1253/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda Sędzia NSA Teresa Porczyńska Protokolant: St. sekretarz sądowy Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2016 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z [...] Dyrektor izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z [...], którą określono R. K. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r.

Organ ustalił, że podatnik z dniem 1 stycznia 2010 r. zgłosił zawieszenie działalności gospodarczej, w ramach której, świadczył głównie usługi ogólnobudowlane. Jednocześnie nie dokonał zgłoszenia wznowienia prowadzenia działalności gospodarczej. W 2010 roku nie wykazał jednak przychodu z działalności gospodarczej w kwocie netto 104 250 zł oraz zaniżył przychód z tytułu najmu w kwocie 900 zł. W konsekwencji tych ustaleń decyzją z dnia [...] określono podatnikowi zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010, w wysokości 21 406 zł.

W odwołaniu podatnik wniósł o uchylenie kwestionowanej decyzji i stwierdzenie nieistnienia zobowiązania podatkowego, a w konsekwencji umorzenie postępowania w sprawie. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 123 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613), poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w sprawie;

- art. 21 § 1 o.p., poprzez wydanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, w sytuacji niepowstania tegoż zobowiązania;

Ponadto naruszenie prawa materialnego:

- art. 5b ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), poprzez jego niezastosowanie i uznanie, iż wykonywał pozarolniczą działalność gospodarczą;