Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 kwietnia 2017 r., sygn. III SA/Gd 213/17

Bezrobocie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Kinga Czernis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia kwoty nienależnie pobranego stypendium oddala skargę.

Uzasadnienie

Wojewoda decyzją z dnia 30 stycznia 2017 r., wydaną na podstawie m.in. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 10 ust. 7 pkt 2, art. 76 ust. 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2016 r., poz. 645 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia 12 grudnia 2016 r., odmawiającą B. Z. umorzenia kwoty nienależnie pobranego stypendium z tytułu odbywania stażu za okres od dnia 1.04.2014 r. do dnia 31.07.2014 r. w wysokości 3.971,60 zł.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że ostateczną decyzją z dnia 28 lipca 2016 r. Starosta Powiatu orzekł o obowiązku zwrotu przez B. Z. nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego w postaci stypendium. Strona złożyła wniosek o umorzenie tego zobowiązania. Powiatowa Rada Rynku Pracy w K. w dniu 8.12.2016 r. zaopiniowała negatywnie wniosek stwierdzając brak zaistnienia przesłanki z art. 76 ust. 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Organ przytoczył treść tego przepisu, który określa przesłanki umorzenia należności. Wskazał, że wnioskodawczyni posiada majątek nieruchomy w postaci działki, na której postawiony jest dom jednorodzinny o pow. ok. 100 m2 , objęty współwłasnością małżeńską i samochód osobowy o wartości ok. 3.000 zł. Strona w żaden sposób nie udokumentowała ponoszonych przez nią kosztów związanych z rehabilitacją i zakupem leków, w związku z tym nie było możliwe ustalenie ich wpływu na sytuację finansową strony. Do dnia 31.10.2016 r. wnioskodawczyni wykonywała pracę na podstawie umowy zlecenia, z której osiągała wynagrodzenie w wysokości 580 zł. Aktualnie pobiera zasiłek w wysokości 800 zł. Jest słuchaczem semestru V Trzyletniego Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych w K. Czas ukończenia nauki przypada na kwiecień 2017 r. Nie korzysta z pomocy społecznej, jedynie w czerwcu 2016 r. otrzymała pomoc doraźną w postaci zasiłku celowego w wysokości 70 zł. Strona nie wykazała , by w stosunku do niej ogłoszono upadłość konsumencką. Jej mąż przebywa na zasiłku chorobowym. Organ odwoławczy wyjaśnił, że instytucja umorzenia jest nadzwyczajną formą ustania zobowiązania i może być stosowana tylko w szczególnych, wyjątkowych okolicznościach, a takie nie miały miejsca w niniejszej sprawie. To, że ze względu na stan zdrowia strona nie może podjąć każdego rodzaju pracy, nie oznacza, że nie może pracować w ogóle. Podnoszenie przez nią wykształcenia rokuje pozytywnie na przyszłość odnośnie jej potencjalnych możliwości zarobkowych.