Wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. III SA/Wa 1971/16

Podatek od towarów i usług

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Gurba, sędzia WSA Artur Kot, Protokolant starszy referent Grażyna Wojda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2017 r. sprawy ze skargi P. z siedzibą na Litwie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lipca 2013 r. do stycznia 2014 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz P. kwotę 5617 zł (słownie: pięć tysięcy sześćset siedemnaści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej też "Dyrektor", "DIS", "Organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego W. - S. (dalej też "NUS", "Organ pierwszej instancji") z dnia [...] lutego 2016 r., wydaną wobec P. UAB z siedzibą na L. (dalej "Skarżąca" lub "Spółka"), w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za lipiec 2013 r. - grudzień 2013 r. oraz styczeń 2014 r. za te okresy. Ponadto w decyzji tej określono kwoty do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej zwanej też "ustawą o VAT", "ustawą" lub "u.p.t.u.".

DIS w uzasadnieniu decyzji wskazał, że kwestią sporną w przedmiotowej sprawie jest to, czy Skarżąca, zobowiązując się do finansowania dokonywanych przez litewskie firmy zakupów paliwa, dokonywała dostawy i nabycia towarów, czy tylko świadczyła na ich rzecz usługi finansowe. DIS podkreślił, że rozstrzygnięcie NUS oparte zostało na uznaniu, że Spółka świadczyła jedynie usługi finansowe na rzecz firm l.. DIS wskazał, że przyjęte przez Organ pierwszej instancji stanowisko wskazuje, iż w przedmiotowym stanie faktycznym nie doszło do zakupu i sprzedaży towarów na terytorium Polski przez Skarżącą, Skarżąca świadczyła jedynie usługi finansowe na rzecz firm l.. Spółka, kredytując zakupy paliwa dokonywane przez l. przewoźników, nie dokonywała pośrednictwa finansowego, lecz wykonywała usługę finansową. W przypadku takich usług na terytorium kraju usługi te są zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy. Usługa ta nie podlega opodatkowaniu w Polsce.