Wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 września 2017 r., sygn. III SA/Wa 2752/16

Podatek dochodowy od osób fizycznych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Artur Kot (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Anna Sękowska,, sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant starszy referent Grażyna Wojda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2017 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. oddala skargę

Uzasadnienie

1. Decyzją z [...] lipca 2016 r., po rozpatrzeniu odwołania A. W. (dalej: "skarżący"), Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej: "organ odwoławczy", "DIS" lub "Dyrektor IS) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. (dalej: "DUKS", "Dyrektor UKS" lub "organ I instancji") z [...] kwietnia 2016 r. Przedmiotem tych decyzji było określenie skarżącemu zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. (97.913 zł zamiast deklarowanej kwoty 18.191 zł), a także odsetek za zwłokę od zaniżonych zaliczek za 3 kwartały 2012 r. (I - 1.258 zł; III - 3.370 zł i IV - 607 zł). Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji Dyrektor IS wskazał między innymi art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.; dalej: "updof"), a także przepisy art. 53a § 1 oraz art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.; dalej: "Op").

2. Stan faktyczny i przebieg postępowania podatkowego.

2.1. Dyrektor UKS ustalił, że skarżący prowadził działalność gospodarczą (A.) w zakresie projektowania wnętrz biurowych, zakupu

i sprzedaży mebli oraz akcesoriów biurowych, a także ich montażu. W zeznaniu podatkowym za 2012 r. (PIT - 36L) skarżący wykazał przychody z działalności gospodarczej w kwocie 3.725.325,12 zł, podstawę opodatkowania w kwocie 109.537 zł oraz podatek należny w kwocie 18.191 zł. Zdaniem Dyrektora UKS, skarżący zawyżył koszty uzyskania przychodów o 419.590 zł z powodu zaliczenia w ich ciężar wydatków dotyczących rzekomego nabycia usług montażu i transportu mebli oraz przeprowadzki wyposażenia na podstawie 14 faktur VAT wystawionych przez P. w H., które to faktury nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Organ I instancji przedstawił przy tym w sposób szczegółowy stosowne ustalenia faktyczne oraz związaną z nimi argumentację, potwierdzające zasadność ww. stanowiska. Zauważył, że skarżący wystawiał faktury zasadniczo dotyczące sprzedaży towarów (mebli biurowych), a nie usług transportu i montażu, które jeszcze nie zostały wykonane przez P.A. jako jego rzekomego kontrahenta (zob. s. 7 - 11 decyzji DUKS). Przedstawił okoliczności związane z działaniami ww. rzekomego kontrahenta skarżącego oraz jego rzekomego kontrahenta (K. Sp. z o. o. z siedzibą w W.) jako podwykonawcy. Z zeznań M.A. (brat P.A., który formalnie prowadził działalność gospodarczą) zajmującego się działalnością P. wynika bowiem, że usługi wykonywane były przez K. Sp. z o. o. jako podwykonawcę, o czym nie wiedział skarżący. U. B. jako jedyny członek i prezes zarządu K. Sp. z o. o. zeznał zaś, że jej działalność w spółce sprowadzała się do podpisywania pustych blankietów faktur VAT. Również z zeznań innych osób związanych z K. Sp. z o. o. wynika, że był to podmiot tylko formalnie występujący w obrocie gospodarczym (zob. s. 11 - 15 decyzji DUKS). Skarżący nie posiadał nadto żadnej wiedzy o tym, kto faktycznie (fizycznie) wykonywał na jego rzecz usługi wskazane w treści spornych faktur. Z materiału dowodowego zebranego