Wyrok WSA w Łodzi z dnia 13 marca 2018 r., sygn. II SA/Łd 43/18

Administracyjne postępowanie; Zagospodarowanie przestrzenne

Dnia 13 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda - Lenczewska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.) Protokolant Specjalista Anna Kośka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2018 roku sprawy ze skargi B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę. LS

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. znak: [...] odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta Z., po przeprowadzeniu wznowionego postępowania, odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia [...] r. nr [...] ustalającej na wniosek A Sp. z o.o. z siedzibą w W. lokalizację inwestycji celu publicznego, polegającą na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci A nr [...], przewidzianej do realizacji w Z. przy ul. A 14, na działce nr 626, w obrębie [...].

W odwołaniu od powyższej decyzji B. M. zarzucił rażące naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego określonych w art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 14 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), powoływanej dalej również jako: "k.p.a.", oraz art. 77 § 1 i art. 107 k.p.a. w związku z art. 30, art. 49 i art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., co doprowadziło do rozstrzygnięcia niedotyczącego meritum sprawy. W ocenie strony oczywistym jest, iż przepis szczególny uniemożliwia uchylenie kwestionowanej decyzji nr [...] w postępowaniu wznowieniowym z uwagi na upływ czasu i w związku z tym organ I instancji powinien, stosownie do brzmienia art. 151 § 2 k.p.a., ograniczyć się do stwierdzenia wydania tej decyzji z naruszeniem prawa.