Wyrok WSA w Lublinie z dnia 15 czerwca 2018 r., sygn. I SA/Lu 96/18
Podatek od towarów i usług
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz Sędziowie WSA Andrzej Niezgoda, Asesor sądowy Jerzy Parchomiuk (sprawozdawca) Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Kożuch po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r. oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną do sądu decyzją z [...] listopada 2017 r., po rozpatrzeniu odwołania S. ci (dalej także jako: Spółka), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z [...] września 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przedstawiono następujący stan sprawy:
Po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego w zakresie prawidłowości rozliczania podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2012 r., organy podatkowe ustaliły, że faktury VAT wystawione na rzecz Spółki, zajmującej się handlem paliwami w obrocie hurtowym, przez spółki P. t i B. dokumentują czynności nabycia paliwa, które de facto nie zostały dokonane. W związku z powyższym Spółka bezpodstawnie dokonała obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z zakwestionowanych faktur, w łącznej kwocie [...]zł. Skutkowało to koniecznością zmiany rozliczenia Spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2012 r.
Ustalenia te organy oparły na materiale dowodowym obejmującym również materiał zebrany w postępowaniach kontrolnych oraz podatkowych prowadzonych przez inne organy wobec kontrahentów, którzy wystawili sporne faktury, tj. spółek [...] i [...], jak również wobec innych podmiotów znajdujących na wcześniejszych łańcuchach dystrybucji według wystawianych faktur oraz postępowań karnych prowadzonych wobec osób współorganizujących proceder oszustwa podatkowego. Organy ustaliły, że również rzekomi dostawcy spółek [...] i [...] nie prowadzili rzeczywistej działalności gospodarczej, byli podmiotami stworzonymi wyłącznie w celu wydłużenia łańcucha podmiotów wystawiających fikcyjne faktury.
